ORIGINAL_ARTICLE Allerjik rinit hastalığının patofizyolojisinin açıklanması ve tedavisinde kullanılabilecek alternatif etken maddelerin bulunabilmesi amacıyla çeşitli hayvan modelleri geliştirilmiştir. Literatürde alerjik rinit semptomlarını iyileştirmeye yönelik kullanılan maddelerden biri de baldır. Balın bu etkiyi gerçekleştirme mekanizması henüz açıklanamamıştır. Bu çalışmada allerjik rinit hastalığı modelini sıçanlar üzerinde oluşturup, allerjik rinit hastalığı tedavisinde balın etkinliğini değerlendirmek amaçlanmıştır. 6 adet sıçandan 0.5 cc venöz kan alındıktan sonra allerjen olarak 25 µg ovalbumin, 2.5 mg alüminyum hidroksit distile su içinde 0, 7, ve 14. günlerde intraperitoneal yolla sıçanlara verilerek sensitizasyon sağlandı. Bir hafta sonra 7 gün boyunca her bir nazal pasaja 50 mikrogram ovalbumin intranazal yoldan verilerek alerjik rinit semptomlarının ortaya çıkışı sağlandı. Deney başlangıcındaki ve sonundaki serum IgE değerleri spektrofotometrik olarak belirlendi. İntranazal ovalbumin verilmeden 30 dakika önce 3 adet sıçana 1 gr/kg dozunda bal su ile karıştırılarak gavaj yoluyla verildi. 7. günün sonunda intranazal ovalbumin çözeltisi verildikten sonra bal verilen grup ile bal verilmeyen grup arasında hayvanların burun kaşıma ve hapşırıkları 10 dk izlenerek sayılıp, gruplar arasında karşılaştırıldı. Bal verilen grupta kaşıntı skorları ve hapşırık skorları daha düşük saptandı, ancak bu fark istatiksel anlamlı değildi (p=0,513; p:0,127). İki grup arası serum total IgE değerleri arasında istatistiksel anlamlılık tespit edildi (p=0.046). Ovalbumin kullanılarak sıçanlarda 1 ay içinde alerjik rinit modeli oluşturulabilmektedir. Balın serum IgE düzeyinde yaptığı değişiklik ve alerjik rinit semptomları üzerindeki etkisi nedeniyle allerjik rinit tedavisinde diğer tedavilere alternatif veya ek bir tedavi olabileceği ve bu ön çalışmadan yola çıkarak daha ileri çalışmalar yapılabileceği sonucuna varılmıştır. 2018-08-13 138 140 allerjik rinit ovalbumin bal Numerous animal models are developed in order to describe pathophysiology of the allergic rhinitis and to find alternative treatment. One of the substances used in the literature to improve the symptoms of allergic rhinitis is honey. Mechanisms of honey to accomplish this effect have not yet been explained. In this study, the aim was creating allergic rhinitis in rats, and evaluating the efficacy of honey in the treatment of allergic rhinitis disease. 0.5 cc venous blood sample was taken from 6 rats. To provide sensitization, 25 µg ovalbumin, dissolved in 2.5 mg aluminum hydroxide, was injected to rats via intraperitoneal way on 0,7, and 14th days. After one week, to give rise the symptoms of allergic rhinitis, 50 µg ovalbumin were given intranasal during 7 days. 30 minutes before giving intranasal ovalbumin, 1gr/kg honey dissolved in the water was given by gavage. At the beginning and end of the experiment, serum IgE levels were determined by spectrophotometry. On the last day of the experiment the number of itching nose and sneezing of rats was counted for 10 min and compared between two groups. Itching nose and sneezing scores were lower in the honey-treated group, but this difference was not statistically significant (p= 0.513; p= 0.127). Statistical significance was found between serum total IgE levels between the two groups (p= 0.046). Allergic rhinitis model in rats using ovalbumin can be achieved within 1 month. Honey changed the serum IgE levels and symptoms of allergic rhinitis. Due to the these results of preliminary study , honey can be an alternative treatment besides other treatment modalities for allergic rhinitis and further studies can be done in the future. 2018-08-13 138 140 allergic rhinitis ovalbumin honey ERKAN YURTCU erkanyurtcu@gmail.com 1 BAŞKENT ÜNİVERSİTESİ AUTHOR SELİM ERBEK selimerbek@gmail.com 2 BAŞKENT ÜNİVERSİTESİ AUTHOR SEDA TÜRKOĞLU BABAKURBAN turkoglu_seda@yahoo.com 3 BAŞKENT ÜNİVERSİTESİ AUTHOR

ORIGINAL_ARTICLE İnsizyonel fıtıklar karın cerrahisi sonrası sıkça karşılaşılan ve tekrar cerrahi tamir gerektiren bir komplikasyondur. Biz, Dual Mesh ile açık ve laparoskopik ventral insizyonel herni onarımı (LVHR) yapılan hastaları geriye dönük değerlendirmeyi amaçladık. Çalışmamızda Aralık 2008 ile Şubat 2015 tarihleri arasında kliniğimize başvuran ve ventral insizyonel fıtık tanısı konulup açık veya laparaskopik olarak Dual Mesh ile tamir edilen hastaların yaş, cinsiyet, vücut kitle indeksi, fıtığın lokalizasyonu ve boyutu, uygulanan cerrahi işlem (açık/ laparaskopik), eşlik eden diğer cerrahi patolojiler, hastanede kalış süresi, mortalite ve morbidite oranları elde edildi ve değerlendirildi. Toplam 28 hastanın 15’i kadın ve 13’ü erkekti. Yaş ortalaması 57.78± 12.39 yıl (38-78) idi. Ventral insizyonel herni tamiri için operasyona alınan hastaların 12’si laparaskopik olarak geriye kalan 16’sı açık olarak ameliyat edildi. Fıtık boyutu ortalama 12.0±2.6 (5-32) cm idi. Hastanede kalış süresi ortalama 5.75±5.25 (1-21) gündü. Her iki grupta ikişer hastada cerrahi alan enfeksiyonu ve birer hastada insizyon altında seroma haricinde başka bir komplikasyon görülmedi. Dual Mesh ile LVHR ventral insizyonel herni tanılı vakalarda açık cerrahiye kıyasla hastanede daha az kalış ve morbiditenin daha az olması nedeniyle etkin ve güvenilir bir tedavi seçeneğidir. 2018-08-13 141 143 dual mesh laparoskopi açık ventral insizyonel herni tamiri Incisional hernia is a frequently encountered complication after abdominal surgery and require repeat surgical repair. We were retrospectively evaluated the patients underwent open and laparoscopic ventral incisional hernia repair (LVHR) with Dual Mesh. Between December 2008 and February 2015, age, gender, body mass index, the location and size of the hernia, surgical procedure (open/ laparoscopic), accompanied which other surgical pathology, length of hospital stay, mortality and morbidity rates were obtained and evaluated of the patients who were admitted to our clinic and repaired open and or laparoscopic surgery with Dual Mesh. A total of 28 patients, 15 were female and 13 were male. The mean age was 57.78± 12:39 (38-78) years. 12 patients were operated laparoscopically, remaining 16 with open psurgery. Hernia size was 12.0±2.6 (5-32) cm. The average length of hospital stay was 5.75±5.25 (1-21) days. Except the two surgical site infection and one seroma in both groups, no other complications or recurrences were seen. Ventral incisional hernia repair with Dual mesh at LVHR compared to open surgery was effective and safe treatment option with its short hospital stay and less morbidity. 2018-08-13 141 143 dual mesh laparoscopy open ventral incisional hernia repair ARİF ASLANER arifaslaner@gmail.com 1 ANTALYA EĞİTİM VE ARAŞTIRMA HASTANESİ AUTHOR ERDEM YARDIMCI erdemcan_3660@hotmail.com 2 KAMU HASTANELER KURUMU AUTHOR UMUT GÜNDÜZ utg1@yahoo.com 3 KAMU HASTANELER KURUMU AUTHOR BURHAN MAYİR burmay@yahoo.com 4 KAMU HASTANELER KURUMU AUTHOR UĞUR DOĞAN ugurdoga74@yahoo.com 5 KAMU HASTANELER KURUMU AUTHOR MEHMET ORUÇ drmtoruc@yahoo.com 6 KAMU HASTANELER KURUMU AUTHOR TUĞRUL ÇAKIR tugrul-cakir@hotmail.com 7 KAMU HASTANELER KURUMU AUTHOR

ORIGINAL_ARTICLE Bu çalışma, bayanlarda hamileliğin perifer kan lenfositlerinin alfa naftil asetat esteraz (ANAE) ve asit fosfataz (ACP-az) aktiviteleri ile perifer kan lenfosit oranları üzerindeki etkilerinin belirlenmesi amacıyla yapıldı. Ayrıca perifer kan lenfositlerinde mikronükleus (MN) sıklığı ile bazı AgNOR parametreleri de belirlendi. Bayanlar Kontrol; I. trimester; II. trimester ve III. trimester olmak üzere 4 gruba ayrıldılar (n= 10). Perifer kan örneklerinden hazırlanan kan frotilerine ANAE ve ACP-az demonstrasyonu ile modifiye MayGrünwald-Giemza ve AgNOR boyamaları uygulandı. En düşük ANAEpozitif lenfosit oranı II. trimesterde tespit edilirken (%58,2) gruplar arasındaki farklar istatistiksel açıdan önemli bulundu (p<0,05). I. (57,9%) ve III. trimesterde (%57,8) ACP-az pozitif lenfosit oranlarında istatistiksel olarak önemli düşüşler gözlendi. Hamilelik süresince perifer kan lenfosit oranlarında belirgin düşüşler dikkati çekerken (p<0,05) en yüksek null hücre oranı (%11) I. trimesterde tespit edildi. MN sıklığında hamilelik süresince belirgin artışlar gözlendi (p<0,05). AgNOR sayılarında gruplar arasında fark tespit edilmezken; AgNOR alanı/Çekirdek alanı oranının hamilelikle birlikte artarak en yüksek değerine (%10,22) III. trimesterde ulaştığı görüldü (p<0,05). Trimesterler arasında bazı farklar olsa da hamileliğin ANAE- ve ACPaz pozitif perifer kan lenfosit oranları ve perifer kan lenfosit oranı ile MN sıklığı ve bazı AgNOR parametrelerini etkilediği sonucuna varıldı. 2018-08-13 144 150 acp-az agnor anae gebelik mikronükleus. This study was performed to determine the effects of pregnancy on the positivity rates of alpha- naphthyl acetate esterase (ANAE) and acid phosphatase (ACP-ase) of the peripheral blood lymphocytes (PBL) and PBL percentages in pregnant women. Micronucleus frequency (MN) and some AgNOR parameters of PBL were also estimated. Women divided into four groups as Control; Trimester I (TRI); Trimester II (TRII) and Trimester III (TRIII) (n= 10 for each group). ANAE and ACP-ase demonstrations, modified May-Grünwald Giemsa and AgNOR staining were performed on blood smears prepared from peripheral blood samples. The lowest T-lymphocytes percentage (58,2%) was determined in TRII and the differences between the groups were statistically important (p<0,05). There was a statistically significant decrease in the proportions of the ACP-ase (+) lymphocytes in TRI (57,9%) and TRIII (57,8%). A dramatic reduction in the percentage of PBL was recorded during pregnancy (p<0,05), whereas the highest null cell rates (11%) were found in TRI. A distinct increasing was observed in MN frequency during pregnancy (p<0,05). There was no difference in mean AgNOR counts between the groups, whereas AgNORs area/nucleus area increased during pregnancy and it gained its highest value (10,22%) in TRIII. It was concluded that the ANAE- and ACP-ase positive PBL proportions, PBL percentages, MN frequency and some AgNOR parameters were affected by pregnancy although there were some differences among the TRs. 2018-08-13 144 150 acp-ase agnor anae mn pregnancy. EMRAH SUR emrahsur@selcuk.edu.tr 1 SELÇUK ÜNİVERSİTESİ AUTHOR DÜRDANE OKUR drnilokur@hotmail.com 2 MERAM EDUCATİON AND RESEARCH HOSPİTAL AUTHOR BAKİ AKBULUT akbulutbaki63@hotmail.com 3 PROVENCİAL DİRECTORATE OF PUBLİC HEALTH, KONYA, TURKEY AUTHOR

ORIGINAL_ARTICLE Kliniğimize başvuran hastaların kontraseptif yöntem kullanma oranını ve kullanılan yöntemlerin yaş, parite, sigara gibi değişkenlerle ilişkisini ortaya koymak. Çalışmamızda aile planlaması polikliniğinde Ocak 2010 – Ocak 2013 tarihleri arasında muayane edilen 906 olgu retrospektif olarak incelendi. Hastaların kullandığı kontraseptif metot, yaş, evlilik süresi, parite sayısı, küretaj sayısı, sigara kullanımı değerlendirildi. Kullanılan kontraseptif yöntemler geri çekme, kondom, rahim içi araç (RİA), oral kontraseptif (OKS), kontraseptif iğne ve tubal sterilizasyon olarak sınıflandırıldı. İstatiksel anazlizleri yapıldı. Kontraseptif yöntem kullanma oranı %85 idi. Hastaların % 48’i modern bir korunma yöntemi kullanmakta idi. Geri çekme yöntemi %37 ile en çok kullanılan aile planması yöntemi idi. Bunu sırasıyla rahim içi araç (%17.5), kondom (%17), oral kontraseptif (%6.5), tubal sterilizasyon (%3.8) ve kontraseptif iğne (%3.2) takip ediyordu. Korunma yöntemi olarak 35 yaş ve altı grupta daha çok kondom, oral kontraseptif ve geri çekme tercih edilirken; 35 yaş üstü grupta daha çok rahim içi araç, kontraseptif iğne ve tubal sterilizasyon kullanılmakta idi. Bölgemizde herhangi bir aile planlaması yöntemini kullanma oranı Türkiye verilerine göre daha yüksek saptandı. Ancak buna rağmen modern bir yöntem kullanma oranı Türkiye ortalaması düzeyinde idi. Toplumda yüz yüze yapılan eğitimlerle aile planlaması bilinç düzeyi yükseltilebilir. Özellikle geri çekme metodunu kullanan hasta grubu modern aile planlaması yöntemleri kullanma konusunda bilinçlendirilmelidir. 2018-08-13 151 154 kontrasepsiyon metotlar modern geleneksel To puth forward the rates of using contraceptive methods and to find out relationships of used methods with age, parity, cigarette smoking. In our study, 906 patients were analysed retrospectively who applied to family planning clinic between January 2010 - January 2013. Contraceptive methods age, duration of marriage, parity, number of curretage, cigarette smoking behaviours were evaluated. Contraceptive methods were classified as coitus interruptes, condom, intrauterine device (IUD), oral contraceptives, other hormonal contraceptive methods and tubal sterilisation. For analysis of datas, SPSS version 16 was used. The rate of using contraceptive method was 85%. Fourty eight percent of patients were using a modern contraceptive method. Coitus interruptes was the mostly used family plannning method with a rate of 37%. In turn, intrauterin device (17.5%), condom (17%), oral contraceptives (6.5%), tubal sterilisation (3.8%) and hormonal contraceptive injections (3.2%) were following coitus interruptes method. In patient under 35 years old group mostly used method was condom, oral contraceptives and coitus interruptes; while in patient group below 35 years old IUD, contraceptive injections and tubal sterilisation was the mostly used methods. In our region, the rate of using anyone of contraceptive method was higher than the Turkey’s data. But rate of using a modern contraceptive method was near to mean data of Turkey. In society, conciousness of family planning may have been increased with face to face education programmmes. Especially, patient group of using coitus interruptes method must be rendered concious about modern family planning methods. 2018-08-13 151 154 contraception methods modern traditional. SEDA KESKİN adesniksek@mynet.com 1 SÜLEYMANİYE EAH AUTHOR DEHA KESKİN dehara@mynet.com 2 AUTHOR

ORIGINAL_ARTICLE Bu çalışmanın amacı, laboratuar test sonuçlarında öncelikli değişiklikleri değerlendirmek ve bunların akut apandisit hastalarında rüptür riskini nasıl değiştirdiğini değerlendirmektir. Buna ek olarak, olası bir erken teşhis sağlamak için, bu sürecin gelişimini analiz etmek amaçlanmıştır. Bu çalışmaya genel cerrahi kliniğinde acil apendektomi uygulanan 110 (58 bayan ve 52 erkek) hasta alınmıştır. Hastaların serum Ca, P ve CRP düzeyleri WBC ile birlikte ölçüldü. Çalışmaya alınan hastalar perfore (n=30) ve perfore olmamış (n=80) olarak iki gruba ayrıldı. Preoperatif P düzeyi perfore olmamış grupta (2.66±0.58 mg/dl) perfore gruba (2.95±0.46 mg/dl) göre daha düşük saptandı ve istatiksel olarak her iki grup arasında fark vardı (p=0.024). Ameliyat öncesi ve sonrası dönemlerde perfore olmayan gruptaki lökosit sayımı ve CRP düzeylerinde anlamlı düşüşler vardı. Ayrıca, operasyon öncesi ve sonrası dönemlerde perfore grubunda lökosit sayımı ile birlikte P ve CRP düzeylerinde istatistiksel olarak anlamlı değişiklikler vardı. Operasyon öncesi ve sonrası dönemlerde oluşan P düzey değişikliği perfore grubta istatiksel olarak daha belirgin olarak saptandı (p=0.045). P seviyelerindeki artış tek başına akut apandisit tanısı koymak için yeterli değildir. Ancak, serum P düzeyleri perfore apandisitin erken tanısı için öngörü sağlar. 2018-08-13 155 157 akut apandisit kalsiyum fosfat tanı The aim of this study was to evaluate the primary changes in laboratory test results and assess how this alters the risk of rupture for patients with acute appendicitis. In addition, we sought to analyze the evolution of this process in order to provide a possible early diagnosis. This study was comprised of 110 patients (58 females and 52 males) who underwent emergency appendectomies at the general surgery clinic. Serum calcium (Ca), phosphate (P) and C-reactive protein (CRP) levels of the patients were measured along with the white blood cell (WBC) count. The prospektif study participants were placed into the perforated (n=30) or non-perforated (n=80) group. The preoperative P value in the non-perforated group was lower (2.66 ± 0.58 mg/dl) than the perforated group (2.95 ± 0.46 mg/dl), and this was statistically significant (p=0.024). While there were no significant changes in the Ca and P levels in the non-perforated group in the pre- and postoperative periods, there were significant decreases in the WBC count and CRP levels. Furthermore, there were statistically significant changes in the P and CRP levels along with the WBC count in the perforated group, but the changes in the Ca levels did not reach significant levels in either the pre- or postoperative periods. With regard to the changes in laboratory values versus those during surgery, the P levels in the perforated group were significantly higher (p=0.045). An increase in P levels alone is not sufficient to make the diagnosis of acute appendicitis. Nevertheless, serum P levels are valuable for the early diagnosis of perforated appendicitis. 2018-08-13 155 157 acute appendicitis calcium phosphate diagnosis ÖMER AKYÜREK dromerakyurek@gmail.com 1 MEVLANA UNİVERSİTY AUTHOR ERDEM AKBAL drerdemakbal@gmail.com 2 ÇANAKKALE 18 MART ÜNİVERSİTESİ AUTHOR MUSTAFA DOĞAN mustafadogan@yahoo.com 3 AFYON KOCATEPE ÜNİVERSİTESİ AUTHOR HARUN PERU bilinmiyor@b.com 4 SELÇUK ÜNİVERSİTESİ TIP FAKÜLTESİ AUTHOR HAKAN BULUŞ hbulus@yahoo.com 5 KECİOREN TRAİNİNG AND RESEARCH HOSPİTAL AUTHOR

ORIGINAL_ARTICLE Postpartum depresyon annelerde sık görülmekte olup annebebek ilişkisini ve bakımını etkilemektedir. Bu araştırma, postpartum depresyon (PPD) açısından risk altında olan ve olmayan annelerin bebeklerini emzirme süresi ve PPD’nin bebek büyümesi üzerine olan etkisini belirlemek amacıyla, tanımlayıcı olarak yapılmıştır. Örneklemi olasılıksız yöntemle seçilen ve çalışmaya katılmayı kabul eden 131 anne ve bebeği oluşturmuştur. Annelerde PPD risk oranı %22.9 olarak (EPDS puanı ≥13 olanlar, n: 30) bulunmuştur. PPD açısından risk altında olan annelerin bebeklerini emzirme süreleri risk altında olmayan annelere (n: 101) göre istatistiksel olarak anlamlı düzeyde daha kısa süreli olduğu bulunmuştur (p 0.05). PPD açısından risk altında olan annelerin, bebeklerini anne sütüyle besleme sürelerinin daha kısa olduğu ve bebeklerin kilo alımlarının düşük düzeyde bulunmuştur. 2018-08-13 158 162 postpartum depresyon anne bebek emzirme süresi büyüme Postpartum depression is commonly seen in mothers and affects mother-infant relationship and care. This study was conducted as descriptive with aim of determining the effect of PPD on breast-feeding duration of mothers who are and are not under risk of postpartum depression (PPD) and on infant growth. The sample consisted of 131 mothers and infants selected with nonprobability method and agreed to attend. PPD risk ratio of mothers was found as 22,9% (those with EPDS points ≥13, n: 30). It was found that breast-feeding duration of the mothers under risk in terms of PPD was statistically significantly shorter with respect to the mother who were not under risk (n:101) (p0.05). It was found that the mothers under risk of PPD has shorter breast-feeding duration for the infants and weight gains of the infants were lower. 2018-08-13 158 162 postpartum depression mother infant breast-feeding duration growth AYŞEGÜL BÜKÜLMEZ aysegulbukulmez@yahoo.com 1 AFYON KOCATEPE ÜNİVERSİTESİ TIP FAKÜLTESİ HASTANESİ AUTHOR HATİCE DÖNMEZ hdonmez@mevlana.edu.tr 2 MEVLANA ÜNİVERSİTESİ AUTHOR

ORIGINAL_ARTICLE Degos hastalığı ya da diğer adıyla malin atrofik papülosiz çok nadir görülen otozomal dominant kalıtımla geçen mikrovasküler oklüzyon sendromudur. Gastrointestinal ve merkezi sinir sistemi başta olmak üzere iç organ tutulumuna yol açan ve ölümcül seyredebilen bir hastalıktır. Hastalığın başlangıcı genellikle 20-40 yaş arasındadır. Bu yazıda Degos hastalığı olan 33 yaşında bayan hasta sunuldu. Vücudunda özellikle bacaklarında kabuklu yara şikâyeti ile başvuran hastanın şikâyetleri yaklaşık 10 yıldır varmış. Dermatolojik muayenesinde her iki bacakta daha yoğun olarak yerleşen eritemli, üzerinde nekrotik kurutun olduğu 3-5 mm ebatlı, keskin sınırlı papüller vardı. Ayrıca her iki bacakta ve gövdede çok sayıda porselen beyazı renginde atrofik lezyonlar mevcuttu. Hastanın eski ve yeni lezyonlarından biyopsi alındı. Biyopsi sonuçları Degos hastalığı ile uyumlu olarak değerlendirildi. Hastanın yapılan tetkiklerinde sistemik tutuluma rastlanmadı. Hastalığa ait aktif ve eski lezyonların histopatolojik farklılıklarını göstermek ve hastalığı tekrar gözden geçirmek için sunmayı uygun bulduk. 2018-08-13 363 365 mikrovasküler oklüzyon sendromu degos hastalığı vaskülit Degos disease, also called malignant atrophic papulosis, is a very rare autosomal dominant microvascular occlusion syndrome. It is a disease involving the internal organs, mainly the gastrointestinal and central nervous systems, and can be fatal. Disease onset is usually between the ages of 20-40 years. In this paper, a 33-year-old female patient with Degos disease was presented. The patient was admitted with the complaint of scabbed wounds particularly on her legs that had been present for the past 10 years. On her dermatologic examination, she had erythematous scabbed papules measuring 3-5 mm on her both legs. In addition, she had multiple white atrophic lesions on both her legs and trunk. Biopsies were taken from old and new lesions. Biopsy results were consistent with Degos disease. Systemic involvement was not detected on her tests. We wanted to present this case in order to demonstrate the histopathological differences between old and new active lesions and review the disease. 2018-08-13 363 365 microvascular occlusion syndrome degos disease vasculitis ÖMER ÇALKA omercal@yahoo.com 1 VAN 100. YIL ÜNİVERSİTESİ AUTHOR SEMA ELİBÜYÜK semaelibüyük@hotmail.com 2 VAN 100. YIL ÜNİVERSİTESİ AUTHOR İRFAN BAYRAM bayramirfan@yahoo.cu.uk 3 VAN 100. YIL ÜNİVERSİTESİ AUTHOR HATİCE ÖZKOL drhaticeuce@mynet.com 4 VAN 100. YIL ÜNİVERSİTESİ TIP FAKÜLTESİ AUTHOR

ORIGINAL_ARTICLE Granulositik sarkom, lösemik hücrelerin ekstramedüller tutulumudur ve bunun gastrointestinal sistem tutulumu oldukça nadirdir. Bu olgular karın ağrısı, ileus, gastrointestinal sistem kanaması ve perforasyon ile başvurabilir. Biz, karın ağrısı ile başvuran, kemoterapi sonrası kemik iliği remisyona giren akut miyeloid lösemi hastasında gelişen kolon granulositik sarkomu olgusunu sunmayı amaçladık. 2018-08-13 366 367 granulositik sarkom-lösemi-karın ağrısı Granulocytic sarcoma is extramedullary infiltration of leukemic cells and the involvement of the gastrointestinal tract is rare. These cases may present with abdominal pain, ileus, gastrointestinal bleeding and perforation. We present an acute myeloid leukemia patient that admitted with abdominal pain whose bone marrow is in remission after chemotherapy in whom the reason of abdominal pain was granulocytic sarcoma that occurred in the colon. 2018-08-13 366 367 granulocytic sarcoma-leukemia-abdominal pain RAMAZAN UÇAR ramazan8409@yahoo.com 1 NECMETTİN ERBAKAN ÜNİVERSİTESİ AUTHOR GÖKHAN GÜNGÖR drgokhangungor@hotmail.com 2 KONYA EĞİTİM VE ARAŞTIRMA HASTANESİ AUTHOR HASAN ESEN drhasanesen@gmail.com 3 NECMETTİN ERBAKAKN ÜNİVERSİTESİ AUTHOR Sinan DEMİRCİOĞLU sinandemircioglumd@gmail.com 4 Necmettin Erbakan University, Meram Faculty of Medicine AUTHOR https://orcid.org/0000-0003-1277-5105 ÖZLEM ÖZER ÇAKIR tansozlem@yahoo.com 5 SELÇUK ÜNİVERSİTESİ AUTHOR Hüseyin ATASEVEN huseyinataseven@hotmail.com 6 Anatolia Hospital AUTHOR ALİ DEMİR dralidemir@yahoo.com 7 SELÇUK ÜNİVERSİTESİ AUTHOR MURAT BIYIK drmuratbiyik@gmail.com 8 NECMETTİN ERBAKAN ÜNİVERSİTESİ AUTHOR

ORIGINAL_ARTICLE Tüberküloz lenfadenit extrapulmoner tüberkülozun en sık görülen şeklidir.Tanısı oldukça güçtür. Sıklıkla haftalar ve aylar içerisinde şişen ağrısız lenf nodları şeklinde kendini gösterir. Mediastinal tüberküloz oldukça nadirdir; özefagial semptomlar ile kendini göterir. Karın ağrısı yakınması ile başvuran 50 yaşındaki bayan hastada çekilen torakoabdominal bilgisayarlı tomografi (BT) ‘de özefagial rüptür ve mediyastinit bulguları saptanması üzerine yapılan torakotomide mediastinal tüberküloz uyumlu bulgular saptanması üzerine bu nadir olgu sunuldu. 2018-08-13 368 369 mediastinit tüberküloz lenfadenit özefagus rüptürü Extrapulmonary Lymphadenitis is the most common form of tuberculosis. It is very difficult to diagnose. Often within weeks or months, manifests itself in the form of the bottle painless lymph nodes. Mediastinal tuberculosis are very rare; shows with esophageal symptoms. A 50-year-old female patient referred with abdominal pain. Her thoracoabdominal computed tomography (CT) in esophageal rupture and mediastinitis findings on the identification underwent thoracotomy mediastinal tuberculous consistent findings on the identification of this rare case is presented. 2018-08-13 368 369 mediastinitis tuberculous lymphadenitis esophageal rupture TUBA ÖĞÜT tubaogut@gmail.com 1 ANKARA ATATÜRK EĞİTİM VE ARAŞTIRMA HASTANESİ AUTHOR AYŞEGÜL ŞENTÜRK asenturk1967@yahoo.com 2 ANKARA ATATÜRK EĞİTİM VE ARAŞTIRMA HASTANESİ AUTHOR BİRKAN BOZKURT birkan.bozkurt@isnet.net.tr 3 ANKARA ATATÜRK EĞİTİM VE ARAŞTIRMA HASTANESİ AUTHOR H.CANAN HASANOĞLU hhasanoglu@hotmail.com 4 YILDIRIM BEYAZID ÜNİVERSİTESİ AUTHOR HATİCE KILIÇ drhaticeb@yahoo.com 5 ANKARA ATATÜRK EĞİTİM VE ARAŞTIRMA HASTANESİ AUTHOR

ORIGINAL_ARTICLE Desmoid tümörler, metastaz yapma riski olmayan ancak lokal agresif seyir gösteren nadir görülen benign tümörlerdir. Etyopatogenezleri kesin olarak bilinmemektedir. Travma sonrası gelişebilmektedirler. Sıklıkla abdominal duvarda yerleşirler. Suprapubik lokalizasyon ise çok nadirdir. Desmoid tümörler için standard bir tedavi yaklaşımı yoktur. Tedavide öncelikle geniş cerrahi eksizyon uygulanmalıdır. Lokal nüks oranları yüksek olduğu için hastalar cerrahi sonrası yakın takibe alınmalıdır. Burada, rekonstruktif cerrahi ile başarıyla tedavi edilen ve nüksüz takip edilen suprapubik bölgede yerleşen dev desmoid tümörlü olgu sunulmuştur. 2018-08-13 370 372 desmoid tümör fibromatozis ürogenital tümör Desmoid tumors are rare benign tumors with local aggressive clinical course but without the risk of metastasis. Etiopathogenesis of desmoid tumors is not known clearly. They can develop after trauma. Desmoid tumors are mostly located on abdominal wall and very rarely on suprapubic region. There is not a standard treatment approach for desmoid tumors. Firstly a wide surgical excision should be performed. As local recurrence rates are high patients should be followed up closely after surgery. Here in, a case with giant desmoid tumor located on suprapubic region treated successfully with a reconstructive surgery and followed up without a recurrence was reported. 2018-08-13 370 372 desmoid tumor fibromatosis urogenital tumor ERKAN ARSLAN murat_akici@hotmail.com 1 AFYONKARAHİSAR DEVLET HASTANESİ AUTHOR MURAT AKICI murat_akici@hotmail.com, 2 AFYON DEVLET HASTANESİ AUTHOR

ORIGINAL_ARTICLE Marfan Sendromu bir bağ dokusu hastalığıdır. Başlıca belirtileri iskelet, göz ve kardiyovasküler sistemi tutmakla beraber, nadir durumlarla birlikteliği rapor edilmiştir. Burada 4,5 yaşında bir kız hastayı sunuyoruz. Hastanın uzun boy, artmış kulaç uzunluğu/boy oranı, çift taraflı lens subluksasyonu, atrial septal defekt, aort kapak yetmezliği, aort kökü genişlemesi, araknodaktili, aşırı ekstansiyona gelebilen parmaklar, başparmak işareti ve situs inversus totalisi mevcuttu. Marfan Sendromu’nun Situs İnversus Totalis ile birlikteliği yalnız bir kez tanımlanmıştır. Biz literatüre katkı olarak ikinci vakayı sunuyoruz. 2018-08-13 373 374 marfan sendromu situs inversus totalis tanı kriterleri Marfan Syndrome is a connective tissue disorder. Although cardinal manifestations involve skeletal, ocular, and cardiovascular systems, its association with rare conditions have been reported. We present here 4,5 years-old female patient. She has tall stature, increased arm span/height ratio, bilateral lens subluxation, atrial septal defect, aortic valve regurgitation, aortic root dilatation, arachnodactyly, hyperextensible fingers, thumb sign, and situs inversus totalis. Marfan Syndrome combined with situs inversus totalis has been described only once. We have reported the second case as contribution to the literature. 2018-08-13 373 374 marfan syndrome situs inversus totalis diagnostic criteria ESRA DAĞ ŞEKER dr.esra.seker@gmail.com 1 ANKARA ÇOCUK SAĞLIĞI VE HASTALIKLARI HEMATOLOJİ VE ONKOLOJİ EĞİTİM VE ARAŞTIRMA HASTANESİ AUTHOR HATİCE KOÇAK EKER drhaticekocak@hotmail.com 2 KONYA CİTY HOSPİTAL, MEDİCAL GENETİCS AUTHOR https://orcid.org/0000-0003-2735-6739

ORIGINAL_ARTICLE Bu çalışmada, üst solunum yollarından izole edilen Streptococcus pyogenes suşlarına seftarolinin in-vitro etkinliğinin araştırılması amaçlanmıştır. Toplam 40 izolat çalışmaya alınmış ve seftarolinin minimum inhibitör konsantrasyon (MİK) değerleri mikrodilüsyon yöntemi kullanılarak belirlenmiştir. İzolatların MİK değerleri 0.003-0.125 µg/ml arasında bulunmuş, MİK50 değeri 0.015 µg/ml, MİK90 0.03 µg/ml olarak tespit edilmiştir. Bu bulgulara göre seftarolin çalışmamızdaki tüm S. pyogenes izolatlarına karşı duyarlı bulunmuştur. Sonuç olarak seftarolin S. pyogenes’in neden olduğu enfeksiyonların tedavi edilmesinde iyi bir alternatif olabilir. Bu çalışma ile seftarolinin S. pyogenes’e etkinliği hakkında ilk veriler sağlanmıştır. 2018-08-13 375 376 streptococcus pyogenes seftarolin minimum inhibitör konsantrasyon This study, was aimed to investigate in-vitro efficacy of ceftaroline in the Streptococcus pyogenes strains isolated from upper respiratory tract specimens. A total of 40 isolates were included in the study, and minimum inhibitory concentration (MIC) values of ceftaroline were determined using the microdilution method. MIC range of the isolates were found between 0.003-0.125 µg/ml, MIC50 was determined as 0.015 µg/ml, and MIC90 was 0.03 µg/ml. According to these findings, ceftaroline was detected as susceptible against all S.pyogenes isolates in the our study. In conclusion, ceftaroline could be a good alternative in the treatment of the infections caused by S. pyogenes. First data about the efficiency of ceftaroline against S. pyogenes has been provided with this study. 2018-08-13 375 376 streptococcus pyogenes ceftaroline minimum inhibitory concentration. FIRAT MENGELOĞLU mengeloglu@gmail.com 1 ABANT İZZET BAYSAL ÜNİVERSİTESİ AUTHOR TEKİN TAŞ tekints@gmail.com 2 ABANT İZZET BAYSAL ÜNİVERSİTESİ AUTHOR HAYATİ GÜNEŞ dr_hgunes@yahoo.com 3 NAMIK KEMAL UNİVERSİTESİ AUTHOR AYŞEGÜL ÇİÇEK drsdurmaz@gmail.com 4 RECEP TAYYİP ERDOĞAN UNİVERSİTESİ AUTHOR RIDVAN GÜÇKAN drsdurmaz@mevlana.edu.tr 5 AMASYA UNİVERSİTESİ ŞERAFEDDİN SABUNCUOĞLU EĞİTİM VE ARAŞTIRMA HASTANESİ AUTHOR HARUN PERU bilinmiyor@b.com 6 SELÇUK ÜNİVERSİTESİ TIP FAKÜLTESİ AUTHOR SÜLEYMAN DURMAZ dr_suleyman111@hotmail.com 7 KONYA NUMUNE HASTANESİ AUTHOR