ORIGINAL_ARTICLE HaNDL sendromu, migren benzeri orta şiddette veya çok şiddetli baş ağrısı epizodları ile beraber geçici nörolojik defisitin görüldüğü, beyin omurilik sıvısında (BOS) lenfositoz saptanan inme ve auralı migreni taklit edebilen, nadir bir sendromdur. Bu yazıda, baş ağrısı ile beraber geçici nörolojik defisiti  ve BOS’ta lenfositozu olan HaNDL sendromu tanısı konulan 26 yaşında erkek hasta sunulmaktadır. 2021-06-05 172 175 10.30733/std.2021.01498 baş ağrısı bos’ta lenfositoz geçici nörolojik defisit HaNDL syndrome is a rare syndrome mimicking migraine and stroke with lymphocytosis in the CSF, migraine-like moderate or severe headaches and transient neurological deficit. In this article, we present a 26-year-old male patient with headache, transient neurological deficit and CSF lymphocytosis who was diagnosed as HaNDL Syndrome. 2021-06-05 172 175 10.30733/std.2021.01498 csf lymphocytosis headache transient neurological deficit MURAT GÜLTEKİN gultekin@gmail.com 1 ERCİYES ÜNİVERSİTESİ AUTHOR MEHMET YETKİN mfyetkin@gmail.com 2 ERCİYES ÜNİVERSİTESİ AUTHOR RECEP BAYDEMİR rbaydemir@gmail.com 3 ERCİYES ÜNİVERSİTESİ AUTHOR FÜSUN ERDOĞAN fferdaerdogan@gmail.com 4 ERCİYES ÜNİVERSİTESİ AUTHOR AYŞE ÇAĞLAR SARILAR acaglarsarikaya@gmail.com 5 AUTHOR 0000-0001-7818-1209

ORIGINAL_ARTICLE Hastalığın canlı (insan ya da hayvan) bireyde doğal seyrini görüp, buna yönelik tedavinin geliştirilmesi açısından bilimsel deneylere gereksinim vardır. Bilimde ve sağlıkta ilerleme amacıyla insanoğlu yüzyıllardır insan benzeri organizmalar üzerinde çalışmalar yapmakta ve hayvanları deneylerde kullanmaktadır. Ana felsefesi, klinik ve deneysel araştırmalarla elde edilen deneyimlerin ışığı altında her hastaya uygun tedavi yöntemin bir ekip çalışması çerçevesinde programlanması ve uygulanması olan fizyoterapi alanında, hayvan deneylerine yönelik araştırmaların sonuçlarının etkin olarak değerlendirilebilmesi için araştırmacıların çalışmanın tasarım, yöntem, analiz ve yorumu hakkında bilgi sahibi olmaları gerekir. Bu yazının amacı fizyoterapi alanında kullanılan deneysel hayvan çalışmalarının temel ilkelerinden ve uygun deney modeli seçimi konusunda dikkat edilmesi gereken noktaları genel hatlarıyla tanıtmaktır. 2021-06-05 180 185 10.30733/std.2021.01497 fizyoterapi rehabilitasyon deney hayvanları hayvan modelleri. Scientific experiments are needed to see the natural course of the disease in living (human or animal) individuals and to develop treatment for this. For centuries, human beings have been studying human-like organisms and have been using an animal experiments in order to advance in science and health. Researchers who work in in the field of physiotherapy that is the main philosophy of which is to plan and apply the appropriate program by the teamwork into each patient under the clinical and experimental knowledge, must have knowledge of the design, methodology, analysis and interpretation of the study in order to be able to effectively evaluate the results of research on animal experiments. This paper aims to introduce the basic principles of experimental animal studies used in the field of physiotherapy and to give the necessary information to choose the appropriate experimental model. 2021-06-05 180 185 10.30733/std.2021.01497 physiotherapy rehabilitation experimental animals animal models. ZELİHA BAŞKURT zelihabaskurt@sdu.edu.tr 1 SÜLEYMAN DEMİREL ÜNİVERSİTESİ AUTHOR NADİR ÖZCAN nadirozcan@sdu.edu.tr 2 SÜLEYMAN DEMİREL ÜNİVERSİTESİ AUTHOR

ORIGINAL_ARTICLE Anafilaksi, mast hücre mediyatörlerinin sistemik dolaşıma aniden salınmasına bağlı gelişen, yaşamı tehdit edebilen multisistemik bir hastalıktır. Çoğunlukla gıdalarla, ilaçlarla ve böcek sokmalarına karşı immunoglobulin E (IgE) aracılı reaksiyonlardan kaynaklanır ancak mast hücrelerinin degranülasyonuna neden olan bir ajanda neden olabilir. Eşlik eden ağır ve kontrolsüz astım, mastositozis, kardiyovasküler hastalıklar, bazal serum triptaz yüksekliği, beta bloker veya ACE inhibitör kullanımı, egzersiz, akut enfeksiyonlar ve duygusal stres anafilaksi riskini artıran nedenlerden birkaçıdır. Anafilaksi sırasında kalp ve solunum durması dakikalar içinde gelişebileceği için tanı konulduktan hemen sonra hızla tedavi edilmelidir. Tedavide verilmesi gereken en önemli ve ilk ilaç adrenalindir. Bu derlemede anafilaksinin tanı ve tedavisi güncel literatüre göre özetlenmiştir. 2021-06-05 186 192 10.30733/std.2021.01502 anafilaksi adrenalin patofizyoloji ayırıcı tanı glukagon Anaphylaxis is a multi-systemic disease, which develops associated with the sudden expression of mast cell mediators into the systemic circulation, and can be life-threatening. The majority of cases are reactions to food, drugs, or insect stings, mediated by immunoglobulin E (IgE), and may cause a process resulting in degranulation of mast cells. Severe asthma, mastocytosis, cardiovascular disease, elevated basal serum triptase, the use of beta blockers or ACE inhibitors, exercise, acute infections and emotional stress are some of the reasons increasing the risk of anaphylaxis. As cardiac functions and respiration can halt within minutes during an anaphylaxis attack, treatment must be applied rapidly immediately after diagnosis. Adrenalin is the first and most important drug which should be given in treatment. In this review, the diagnosis and treatment of anaphylaxis are summarised in the light of current literature. 2021-06-05 186 192 10.30733/std.2021.01502 anaphylaxis adrenaline pathophysiology differential diagnosis glucagon ŞEVKET ARSLAN arslansevket@hotmail.com 1 AUTHOR RECEP EVCEN r_evcen@hotmail.com 2 AUTHOR 0000-0002-6124-5816

ORIGINAL_ARTICLE ÖZET   Amaç: Endometriyum kanseri kadın genital sisteminin en sık malignitesi olup, kadınlarda görülen kanserler arasında dördüncü sırada yer almaktadır. Amacımız jinekolojik onkoloji kliniğimizdeki endometriyum kanserli olgularının cerrahi tedavi ve sonuçlarını paylaşmaktır.   Gereç ve Yöntemler: Bu çalışmada 2009-2019 yılları arasında kliniğimizde endometrium kanseri tanısı alıp aynı cerrahi ekip tarafından opere edilen 164 hastanın dosyaları retrospektif olarak incelenip, hastaların klinik, cerrahi ve his­topatolojik özellikleri ile ilgili sonuçlar paylaşılmıştır. Patoloji sonucu sarkom gelen 4 hasta, tamamlayıcı cerrahi yapılan 7 hasta, ikinci bir primer tümörü olan 1 hasta çalışmaya dahil edilmemiştir.   Bulgular: Çalışmamıza dâhil edilen hastaların ortalama yaşı 61,3 ortalama vücut kitle indeksleri 25.8 idi.  Hastaların postoperatif patoloji sonuçlarına göre; ortalama tümör büyüklüğü 3,4 cm, toplanan ortalama lenf nodu sayısı 28,8 idi. 19 hastada lenf nodu metastazı izlendi ve metastazların hepsi pelvik lenf nodlarında idi. Hastaların % 81’inde endometrioid tip adenokarsinom olduğu görüldü. 81 hastada (%49,4) myometrial invazyon > % 50 idi. 20 hastada (%12.2) servikal tutulum, 11 hastada (%6,7) adneksiyal tutulum, 28 hastada (%17,1) lenfovaskuler alan invazyonu mevcuttu. 76 hasta (%46,3) grade 1, 61 hasta (%37.2) grade 2, 19 hasta (%11,6) grade 3’ idi. Hastaların 2009 FIGO sistemine göre evlemesi yapıldığında 70 hasta (%42,7) evre 1A, 58 hasta (%35,4) evre 1B, 12 hasta (%7,3) evre 2, 3 hasta (%1,8) evre 3A, 17 hasta (%10,4) evre 3C1, 4 hasta (%2,4) evre 4 idi.   Sonuç: Endometrium kanseri en sık görülen jinekolojik kanser olup, erken dönemde bulgu vermesi sonucu genellikle erken evrede yakalanmaktadır. Hastalığın riskini değerlendirmede tümör boyutu, miyometrial invazyon derinliği, histopatolojik grade kullanılmaktadır ancak özellikle yüksek evre hasta sayının daha fazla olduğu çalışmalar, risk belirlemede daha faydalı olacaktır. 2021-06-05 166 171 10.30733/std.2021.01375 endometriyum kanseri; lenf nodu diseksiyonu; cerrahi evre ABSTRACT Objective: Endometrial cancer is the most common malignancy of the female genital tract and the fourth leading cancer among women. Our aim is to share the surgical treatment and results of endometrial cancer cases in our gynecological oncology clinic. Material and Methods: In this study, the records of 164 endometrial cancer patients operated by the same surgical team between 2009-2019 were reviewed retrospectively. The clinical, surgical and histopathological features of the patients are presented here. Four patients who had sarcoma as a result of pathology, 7 patients who underwent complementary surgery and 1 patient with a second primary tumor were not included in the study.   Results: The mean age of the patients included in our study was 61.3 and the mean body mass index was 25.8. According to the postoperative pathology results; mean tumor size was 3.4 cm and mean number of collected lymph nodes was 28.8. Lymph node metastasis was observed in 19 patients and all of the metastases were in pelvic lymph nodes. Endometrioid type adenocarcinoma was seen in 81% of the patients. Myometrial invasion > 50% in 81 patients (49.4%). Twenty patients (12.2%) had cervical involvement, 11 patients (6.7%) had adnexal involvement and 28 patients (17.1%) had lymphovascular area invasion. 76 patients (46.3%) were grade 1, 61 patients (37.2%) were grade 2, 19 patients (11.6%) were grade 3. When the patients were staging according to the FIGO system in 2009, 70 (42.7%) stage 1A, 58 (35.4%) stage 1B, 12 (7.3%) stage 2, 3 (1.8%) stage 3A 17 patients (10.4%) were stage 3C1 and 4 patients (2.4%) were stage 4. Conclusion: Endometrial cancer is the most common gynecological cancer, and it is usually diagnosed at an early stage as a result of early signs. Tumor size, depth of myometrial invasion and histopathologic grade are used to evaluate the risk of the disease, but studies with a higher number of high stage patients will be more useful in determining the risk. 2021-06-05 166 171 10.30733/std.2021.01375 endometrial cancer; lymph node dissection; surgical stage ALİ ACAR mdaliacar@gmail.com 1 NECMETTİN ERBAKAN ÜNİVERSİTESİ AUTHOR EMİNE DEMİR eturen1@hotmail.com 2 NECMETTİN ERBAKAN ÜNİVERSİTESİ AUTHOR

ORIGINAL_ARTICLE Amaç: Bu çalışmada amacımız, prostat kanserinde (PCa) sentromer H protein (CENPH) gen ekspresyon düzeylerinin değişip değişmediğini belirlemektir. Gereçler ve Yöntem: Çalışmada 40 primer prostat kanserli hastanın prostat doku örneği kullanıldı. Bu nedenle, prostat kanseri teşhisi konmuş hastalardan çıkarılan toplam parafine gömülü prostat dokularında CENPH geninin transkripsiyonel analizi gerçekleştirildi. Ekspresyon analizleri, aynı hastanın prostat dokusundaki tümöral ve tümöral olmayan alanlardaki ekspresyonların karşılaştırılmasından elde edildi.  Ayrı RNA izolasyonu yapıldı. Sonraki qRT-PZR analizleri üç kez tekrarlandı ve elde edilen veriler üzerinde Ct değerlerinin kalite kontrolleri yapıldı. Housekeeping geni GAPDH ve hedef gen CENPH ' ın Ct değerleri doku (tümör ve normal) ve teknik tekrar gruplarında karşılaştırıldı. Bulgular: Prostat kanserinde tümör ve normal doku örnekleri arasında CENPH ekspresyonunda istatistiksel olarak anlamlı bir fark yoktu. Ayrıca ölüm nedenleri araştırılırken hastaların hiçbirinde PCa' ya bağlı ölüm saptanmadı. Sonuç: Çalışmamızda, CENPH gen ekspresyon anomalilerinde prostat kanseri tümörogenezi ile herhangi bir ilişki bulamadık. Bununla birlikte, yüksek CENPH gen ekspresyonuna sahip bazı kanserler (küçük hücreli olmayan akciğer kanseri, kolon kanseri vb.), tümör invazyonu, kötü prognoz ve ilaç direnci ile ilişkilidir. CENPH gen ekspresyonu ve prostat kanseri üzerindeki etkisi hakkında daha fazla çalışmaya ihtiyaç vardır.   2021-06-05 151 157 10.30733/std.2021.01507 prostat kanseri sentromer h protein kinetochore protein sentromer kinetochore sentromer proteini Aim: In the present study, the aim is to determine whether centromere protein H (CENPH) gene expression levels change in prostate carcinoma (PCa). Materials and Methods: Prostate tissue sample of 40 patients with primary prostate cancer was used in the study. Hence, transcriptional analysis of the CENPH gene was conducted in the total paraffin embedded prostate tissues extracted from patients diagnosed with prostate cancer. The expression analyses were obtained from the comparison of the expressions within the tumoral and non-tumoral areas in the prostate tissue of the same patient. Results: Separate RNA isolation was performed. Subsequent qRT-PCR analyzes were repeated three times and quality controls of the Ct values were performed on the obtained data. The Ct values of the expression of the housekeeping gene GAPDH and the target gene CENPH gene were compared in tissue (tumor and normal) and technical repeat groups. There was no statistically significant difference in CENPH gene expression between tumor and normal tissue specimens in prostate cancer. Moreover, on investigating the causes of death, in none of the patients PCa related death was determined.  Conclusion: In our study, we could not find any relationship with prostate cancer tumorogenesis in CENPH gene expression anomalies. However, some cancers (non-small cell lung cancer, colon cancer, etc) with high CENPH gene expression are associated with tumor aggressiveness, poor prognosis and drugresistance. More studies are needed on CENPH gene expression and its effect on prostate cancer. 2021-06-05 151 157 10.30733/std.2021.01507 prostate cancer centromere protein h kinetochore protein centromere kinetochore centromere protein İLKNUR KARALEZLİ karalezli@gmail.com 1 SELÇUK ÜNİVERSİTESİ AUTHOR AYŞE ZAMANİ zamaniaysegul@gmail.com 2 NECMETTİN ERBAKAN ÜNİVERSİTESİ AUTHOR HÜSEYİN YILMAZ yilmazosman@gmail.com 3 SELÇUK ÜNİVERSİTESİ AUTHOR GİRAY KARALEZLİ karalezlig@yahoo.com 4 NECMETTİN ERBAKAN ÜNİVERSİTESİ AUTHOR YUNUS GÖGER dr_yegoger@yahoo.com 5 Necmettin Erbakan Üniversitesi Tıp Fakültesi AUTHOR 0000-0002-4480-9093

ORIGINAL_ARTICLE Ailevi Akdeniz ateşi (AAA) tanılı hastalarımızın atak ve remisyon dönemlerinde ısı şok protein (HSP) 90 alfa ve vitamin düzeyindeki değişimleri sağlıklı gönüllülerle kıyaslamak ve bu moleküllerin AAA atağını kontrol etmede, amiloid birikimini önlemede faydasının olup olmayacağını araştırmak, ayrıca bu moleküllerin AAA gen mutasyonları ile ilişkilerinin araştırılması amaçlandı. Hastalar ve Yöntem: Hastanemiz çocuk nefrolojisi bölümünde AAA tanılı 6 ay-18 yıl arası 30 hastadan atak ve remisyon dönemlerinde ve 30 sağlıklı gönüllüden alınan kan örneklerinde HSP 90 alfa, A vitamini, B 12 vitamini, D vitamini, E vitamini ve folik asit düzeyleri çalışıldı. Sonuçlar istatistiki olarak birbirleriyle kıyaslandı. Bulgular: Çalışmamızda hastaların 19’u (%63,3) erkek, 11’i (%36,7) kızdı ve yaş ortalaması 11 yıldı. Hastaların atak döneminde en sık başvuru şikayeti ateşten sonra 19 (%63,3) hastada karın ağrısı idi ve sadece yüksek ateş beş (%16,7) hastada saptandı. En sık genetik mutasyon M694V 14 (%46,7) hastada varken beş (%16,7) hastada mutasyon saptanmadı. HSP 90 alfa atak grubunda en yüksek, en düşük ise remisyon grubunda olmasına rağmen gruplar arasında anlamlı fark bulunmadı. B12 vitamini gruplar arasında anlamlı düzeyde farklıydı ve en yüksek değer kontrol grubundaydı. D vitamini atak ve remisyon grupları arasında anlamlı derecede farklıydı ve en yüksek değer atak grubunda idi. Ayrıca D vitamini düzeyi erkeklerde anlamlı yüksekti. A vitamini, E vitamini ve folik asit değerleri arasında anlamlı fark bulunmadı. AAA gen mutasyonlarının HSP 90 alfa ve vitamin düzeyleri üzerinde etkili olmadığı saptandı. Sonuç: Bulgularımız AAA'da serum HSP 90 alfa, D vitamini, E vitamini ve folik asit değerlerinin normal olduğunu, ancak B12 vitamini ve A vitamini düzeylerinin atak ve remisyon sırasında düşük olduğunu göstermiştir. Ancak konuyla ilgili daha geniş serileri içeren prospektif çalışmaların yapılması gerektiğini düşünüyoruz. 2021-06-05 146 150 10.30733/std.2021.01459 ailevi akdeniz ateşi vitamin ısı şok protein 90 alfa mutasyon atak remisyon Aim: It was aimed to compare with healthy volunteers the changes in heat shock protein (HSP) 90 alpha and vitamin levels during exacerbation and remission periods in our patients with familial Mediterranean fever (FMF), to research whether these molecules will benefit in control of FMF exacerbation and prevention of amyloid accumulation, and also to investigate the relationship of these molecules with FMF gene mutations. Patients and Methods: HSP 90 alpha, vitamin A, vitamin B 12, vitamin D, vitamin E and folic acid levels were studied in 30 patients with AAA diagnosed in our hospital's pediatric nephrology department during the exacerbation and remission periods and 30 healthy volunteers. The results were compared statistically. Results: In our series, 19 (63.3%) of the patients were male, 11 (36.7%) were female, with a mean age of 11 years. The most common presenting complaint was abdominal pain (n=19; 63.3%) after fever and only high fever was found to be present in five (16.7%) patients. The most common genetic mutation was M694V (n=14; 46.7%), whereas no mutation was detected in five (16.7%) patients. Although HSP 90 alpha was the highest in the exacerbation group and the lowest in the remission group, there was no significant difference between the groups. Vitamin B12 was significantly different between the groups and the highest value was in the control group. Vitamin D was significantly different between the exacerbation and the remission groups and the highest value was in the exacerbation group. In addition, vitamin D levels were significantly higher in boys. There was no significant difference between vitamin A, vitamin E and folic acid levels. FMF gene mutations did not affect HSP 90 alpha and vitamin levels. Conclusion: Our findings showed that serum HSP 90 alpha, vitamin D, vitamin E and folic acid levels were normal in AAA, but vitamin B12 and vitamin A levels were low during exacerbation and remission. However, we think that prospective studies including larger series should be performed about the subject. 2021-06-05 146 150 10.30733/std.2021.01459 familial mediterranean fever vitamin heat shock protein 90 alpha mutation exacerbation remission SERKAN KUTLU serkankutlu@gmail.com 1 NECMETTİN ERBAKAN ÜNİVERSİTESİ AUTHOR BÜLENT ATAŞ bulentatas@hotmail.com 2 NECMETTİN ERBAKAN ÜNİVERSİTESİ AUTHOR

ORIGINAL_ARTICLE Amaç: Yirmibirinci yüzyılda pandemi haline gelen diyabet hastalığı tüm branşları ilgilendirmektedir. Amacımız dahiliye dışı servislerde yatan hastalarda HbA1c bakılması ile tanı konmamış diyabet prevalansını belirlemek ve diyabet farkındalığının olmaması ile ilişkili faktörleri değerlendirmektir. Gereç ve Yöntemler: Çalışmaya dahiliye servisleri dışında yatan, 18 yaş ve üzeri, antropometrik ölçümleri yapılabilecek olan 630 hasta alınmıştır. Katılımcıların sosyo-demografik özellikleri, komorbiteleri kaydedilmiştir. Antorpometrik ölçümleri, açlık kan glukozu ve HbA1c ölçümleri yapılmıştır. Bilinen diyabet tanısı olmayıp yatışı sırasında HbA1c değeri ≥ 6,5% olanlar diyabet farkındalığı olmayanlar olarak adlandırılmıştır. Bilinen diyabeti olanlar, diyabet farkındalığı olmayanlar ve diyabeti olmayan gruplar arasındaki farklılıklar incelenmiştir. Bulgular: Çalışma 20.04.2017-31.12.2017 tarihleri arasında yapılmıştır. Hastaların yaş ortalaması 58,04±18,56 olup %54,6’sı (n=344) erkektir. Bilinen diyabeti olanların sayısı 190 iken (%30,2), 396 (%62,9) kişinin diyabeti yoktur, 44 (%7) hastada ise bilinmeyen diyabet saptanmıştır. Diyabeti olan 234 hastanın %18,8’i (n:44) diyabet olduğunu bilmemektedir. Diyabet farkındalığı olmayanların 45 yaşın altında  olması oranı (%11,4), bilinen diyabet grubundakilerden (%3,7) daha yüksektir (p<0,01); yine erkek olması oranı da daha yüksektir (%68’e karşı %47,9, p:0,15). Diyabet farkındalığı olmayanların fazla kilolu olması oranı (%56,8) bilinen diyabet (%37,9) ve diyabeti olmayanlardan (%39,1) daha yüksektir (sırasıyla p:0,36, p<0,01). Üç grup arasında eğitim düzeyleri açısından farklılık saptanmamıştır. Komorbidite varlığı oranı bilinen diyabeti olanlarda (%89,5), diyabet farkındalığı olmayanlardan (%75) daha yüksektir ( p:0,01). Tüm diyabeti olanlar lojistik regresyon analizi ile değerlendirilmiştir. Erkek cinsiyet (OR:2.33), <45 yaş (OR:3.35), aşırı kilolu olma (OR:2.16) ve komorbidite olmaması (OR:2.83) bilinmeyen diyabet ile ilişkilidir. Sonuç: Hastanede iç hastalıkları servisi dışında yatmakta olan hastaların %7’sinde tanı konmamış diyabet saptanmıştır. Tüm diyabetlilerin %18.8’i diyabet olduğunu bilmemektedir. Yatan hastalarda HbA1c ile diyabet taraması yapmak, özellikle <45yaş, erkek , fazla kilolu ve komorbiditesi olmayan hastalara özellikle dikkat etmek, bilinmeyen diyabeti saptamaya yardımcı olabilir. Bu çalışma NCT04694326 kayıt numarasıyla Protokol Kayıt ve Sonuçları Sistemi’ne (Clinicaltrials.gov PRS) kaydedilmiştir 2021-06-05 137 145 10.30733/std.2021.01505 diabetes mellitus hb a1c yatan hastalar teşhis tarama programları Aim: Diabetes, which has turned into a pandemic in the twenty-first century, concerns all branches of medicine. This study aims to investigate the prevalence of diabetes unawareness by checking HbA1c in patients hospitalized in clinics other than internal medicine and evaluate the factors associated with them. Patients and Methods: The study included 630 patients hospitalized outside internal medicine services at or over the age of 18 whose anthropometric measurements could be made. The sociodemographic properties and comorbidities of the patients were recorded. Their anthropometric measurements, fasting blood glucose and HbA1c measurements were made. Those without a known diabetes diagnosis but with an HbA1c value of ≥6.5% were grouped as diabetes unaware. The differences among known diabetes, diabetes unaware and no diabetes  groups  were examined. Results: The study was conducted between 01.03.2017 and 31.12.2017. The mean age of the patients was 58.04±18.56, while 54.6% (n=344) were male. The number of the patients with known diabetes was 190 (30.2%), 396 (62.9%) did not have diabetes, and unknown diabetes was detected in 44 (7%). Among the 234 patients with diabetes, 18.8% (n:44) had diabetes unawareness. The rate of those under the age of 45 in the diabetes unaware group (11.4%) was higher than that in the known diabetes group (3.7%) (p<0.01). Again, the rate of the male sex was also higher among the same individuals (68% vs 47.9%, p:0.15). The rate of overweight in the diabetes unaware group (56.8%) was higher than those in the known diabetes (37.9%) and no diabetes (39.1%) groups (respectively, p:0.36, p<0.01). There was no significant difference among the three groups in terms of educational levels. The rate of comorbidity presence was higher in the known diabetics (89.5%) than the diabetes unaware group (75%) (p:0.01). All patients with diabetes were evaluated by logistic regression analysis. The male sex, age<45 years, being overweight and absence of a comorbidity were associated with diabetes unawareness. Conclusion: Undiagnosed diabetes was detected in 7% of the patients. Among all diabetic patients, 18.8% had diabetes unawareness. Conducting diabetes screening with HbA1c in inpatients and paying special attention to those under 45, males, overweight patients and those without comorbidities may help detect unknown diabetes. This study was retrospectively registered at the Protocol Registration and Results System (Clinicaltrials.gov PRS)  with the registration number NCT04694326. 2021-06-05 137 145 10.30733/std.2021.01505 diabetes mellitus hb a1c ınpatients diagnostic screening programs MEMDUHA BOYRAZ memdyboyraz85@hotmail.com 1 VEZİRKÖPRÜ DEVLET HASTANESİ AUTHOR MİRAÇ KESKİNLER miracvural@hotmail.com 2 İSTANBUL MEDENİYET ÜNİVERSİTESİ AUTHOR AYŞE ERBAKAN erbakan553@hotmail.com 3 İSTANBUL MEDENİYET ÜNİVERSİTESİ AUTHOR AYTEKİN OĞUZ aytekinoguz@hotmail.com 4 İSTANBUL MEDENİYET ÜNİVERSİTESİ AUTHOR ELİF YILDIRIM AYAZ drelifyildirim@hotmail.com 5 AUTHOR 0000-0002-2404-8784

ORIGINAL_ARTICLE Giriş ve Amaç Brusellozis Türkiye’de endemik olarak görülen aynı zamanda halk sağlığı problemi olan zoonotik bir infeksiyondur. Bu çalışmada kliniğimizde takip edilen brusellozis olgularının demografik/epidemiyolojik, klinik, laboratuvar özelliklerinin, komplikasyon ve tedavilerinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem   Bu çalışmada kliniğimizde 1 Ocak 2010-31 Aralık 2018  tarihleri arasında takip edilen olguların özellikleri retrospektif olarak incelendi. Tanımlayıcı veriler sayı ve yüzde (%) olarak belirtildi. Kategorik değişkenler ki-kare testi, sayısal değişkenler Student-T testi kullanılarak analiz edildi. Bulgular Toplam 365 brusellozisli hastanın 159 (%43.56)’u kadın, 206 (%56.44)’sı erkekti. Hastaların yaş ortalaması 45.9±14.51 (18-82) idi. En sık başvuru zamanı 137 (%37.5)  ile yaz mevsimiydi. Hastalığın en sık 252 (%69) bulaş yolu hayvancılıkla uğraşma öyküsü olarak bulundu. Olguların 168 (%46)’i akut, 96 (%26.3)’sı subakut, 101 (%27.7)’i kronik brusellozis idi. Hastaların en sık şikayeti 302 (%82.7)  halsizlik olup akut bruselloziste daha yüksekti (0.0015). Elli üç (%33.3) erkek, 114 (%55.3) kadında anemi olup kadınlarda anemi daha yüksek (p₌0.0283)  bulundu. Hastalarda %7.9 lökopeni, %16.2 lökositoz, %9.6 trombositopeni, %4.1 nötropeni, %9 nötrofili, %12 lenfomonositoz saptandı. Wright agglütinasyon testi 26 (%7.1), Brusella immuncapture aglütinasyon testi 361 hastada bakılmış olup hepsinde pozitif saptandı. Hastaların 172 (%47.1)’sinde komplikasyon gelişip en sık 58 (%15.9) spondilodiskit saptandı. Olguların 61(%31.8)’inde relaps gelişti. Sonuç Brusellozisin ülkemizde endemik olması ve bölgemizde hayvancılığın yaygın olarak yapılması nedeniyle halsizlik, eklem ağrısı ve ateş gibi şikayetler ile başvuran hastalarda brusellozis ön tanılar arasında yer almalıdır. Ayrıca hastalar nüks açısından takip edilmelidir. 2021-06-05 130 136 10.30733/std.2021.01495 bruselloz epidemiyoloji klinik laboratuvar komplikasyon tedavi Introduction and Objective Brucellosis is a zoonotic infection seen as an endemic in Turkey and is a public health problem at the same time. The objective of this study was to evaluate demographic/epidemiologic, clinic, laboratory features, complications and treatments in brucellosis patients followed-up in our clinic. Material & Methods In this study, features of patients followed-up between 01/01/2010 and 31/12/2018 in our clinic were retrospectively evaluated. Descriptive data were expressed as number and percentage. Categorical variables were analyzed with Chi-square test and numerical variables with Student’s t test. Results Of the total of 365 brucellosis patients, 159 (43.56%) were female and 206 (56.44%) were male. The mean age of the patients was 45.9±14.51 (18-82) years. The most common time of presentation was summer season with 137 (37.5%) patients. The most common transmission route of the disease was a history of animal husbandry with 252 (69%) patients. Of all cases 168 (46%) were acute, 96 (26.3%) were subacute, and 101 (27.7%) were chronic brucellosis. The most common complaint of the patients was fatigue in 302 (82.7%) patients with being higher in acute brucellosis (p=0.0015). Anemia was found in 53 (33.3%) male and 114 (55.3%) female patients with being significantly higher in female patients (p=0.0283). Leukopenia was found in 7.9%, leukocytosis in 16.2%, thrombocytopenia in 9.6%, neutropenia in 4.1%, neutrophilia in 9% and lymphomonocytosis in 12% of the patients. Wright agglutination test was performed in 26 (7.1%) and brucella immunocapture agglutination test in 361 (98.9%) patients and all results were positive. Of all patients, 172 (47.1%) developed complications with spondylodiscitis being the most commonly found in 58 (15.9%) patients. Sixty-one (31.8%) of patients developed relapse. Conclusion: Since brucellosis is endemic in our country, it should be considered in presumed diagnosis of patients presenting with complaints such as fatigue, articular pain and fever. 2021-06-05 130 136 10.30733/std.2021.01495 brucellosis epidemiology clinic laboratory complication treatment BAHAR KANDEMİR kandemir@gmail.com 1 NECMETTİN ERBAKAN ÜNİVERSİTESİ AUTHOR İBRAHİM ERAYMAN eraymanibrahim@gmail.com 2 NECMETTİN ERBAKAN ÜNİVERSİTESİ AUTHOR SÜMEYYE YÜCE yucesumeyye@gmail.com 3 NECMETTİN ERBAKAN ÜNİVERSİTESİ AUTHOR RUKİYYE BULUT bulutrukiyye@gmail.com 4 GÜMÜŞHANE DEVLET HASTANESİ AUTHOR ESMA KEPENEK KURT esma_kepenek@hotmail.com 5 AUTHOR 0000-0002-0295-1745

ORIGINAL_ARTICLE Amaç: Epistaksis çocukluk yaş grubunda sık görülen bir durumdur. Ancak bu şikayet ile başvuran çocuklarda altta yatan kanama bozukluklarına tanı konulması önemlidir. Hastalarda kanama bozukluğu olup olmadığını belirlemek için birinci basamak sağlık hizmetlerinde kullanılacak basit yöntemlere ihtiyaç vardır. Bu çalışmanın amacı, epistaksis ile başvuran hastaları pediatrik kanama anketi ile değerlendirmek ve semptomatik ancak başlangıç hemostatik testleri normal olan hastaların tanısal değerini belirlemektir. Gereç ve yöntemler: Çalışma grubuna burun kanaması olan 77 çocuk, kontrol grubuna 20 sağlıklı çocuk dahil edildi. Değerlendirme için Pediatrik Kanama Anketi (PBQ) kullanıldı. Bulgular: Çalışmamızda hastaların % 19,4'üne (n = 15) kanama diyatezi (vWh: 10, nadir faktör eksikliği: 5) tanısı konuldu. Hastaların ortalama başvuru yaşı 8,99 ± 3,42 (3-17)  yıldı. Otuz yedi’si (%48) kız, 40’ı erkekti. PBQ epistaksis skoru açısından kanama diyatezi olanlar ve olmayanlar arasında istatistiksel olarak fark yoktu, genel skor istatistiksel olarak farklı olmamakla birlikte kanama diyatezi olan grupta daha yüksekti (p>0,05). Kutanöz kanama skoru kanama diyatezi olan grupta daha yüksekti ve istatistiksel olarak anlamlı fark vardı (p:0,004) (ED: 0,62).  Sonuç: Bu çalışma, birinci basamak sağlık kuruluşlarına başvuran epistaksisli hastalarda pediatrik kanama anketinin kullanılabileceğini ve yüksek genel skor ve kutanöz kanama skorlu hastalardan ileri araştırmalar için hematoloji konsültasyonu istenmesi gerektiğini göstermiştir. 2021-06-05 124 129 10.30733/std.2021.01504 epistaksis kanama bozukluğu kanama skoru Objective: Epistaxis is a common condition in the childhood age group. However, it is important to diagnose the underlying bleeding disorders in children presenting with this complaint. Simple methods to be used in primary health care are needed to determine whether patients have bleeding disorders. This study aims to evaluate patients presenting with epistaxis with the bleeding questionnaire and determine the diagnostic value of patients with symptomatic but normal hemostatic tests. Methods: Seventy-seven children with epistaxis were included in the study group and 20 healthy children in the control group. Pediatric Bleeding Questionnaire (PBQ) was used for evaluation. Results: In our study, 19.4% (n = 15) of the patients were diagnosed with bleeding diathesis (vWh: 10, rare factor deficiency: 5). The mean age at presentation was 8.99 ± 3.42 (3-17) years. Thirty-seven (48%) were girls and 40 were boys. In terms of PBQ epistaxis score, there was no statistically significant difference between those with and without bleeding diathesis. However, the overall score was not statistically different; it was higher in the group with bleeding diathesis. The cutaneous bleeding score was higher in the group with bleeding diathesis and there was a statistically significant difference.  Conclusions: This study showed that bleeding scores can be used in patients with epistaxis who apply to primary health care institutions and patients with high overall scores and cutaneous bleeding scores should be directed to the hematologist for further research.Keywords: Epistaxis, bleeding diathesis, bleeding score 2021-06-05 124 129 10.30733/std.2021.01504 epistaxis bleeding disorders bleeding score GÜRSES ŞAHİN gursesssahin@gmail.com 1 SAĞLIK BİLİMLERİ ÜNİVERSİTESİ AUTHOR ŞULE YEŞİL suleyesil@yahoo.com 2 SAĞLIK BİLİMLERİ ÜNİVERSİTESİ AUTHOR BURÇAK KURUCU BİLGİN drburcakbilgin@gmail.com 3 SAĞLIK BİLİMLERİ ÜNİVERSİTESİ AUTHOR EMRE ÇAPKINOĞLU capkinoglu@gmail.com 4 SAĞLIK BİLİMLERİ ÜNİVERSİTESİ AUTHOR AZİZE KILCI cerenkilci@yahoo.com 5 SAĞLIK BİLİMLERİ ÜNİVERSİTESİ AUTHOR ŞEYMA ÜNÜVAR GÖK drseymaunuvargok@gmail.com 6 SAĞLIK BİLİMLERİ ÜNİVERSİTESİ AUTHOR ALİ FETTAH alifettah@gmail.com 7 ERZURUM BÖLGE EĞİTİM VE ARAŞTIRMA HASTANESİ AUTHOR NERGİZ ÖNER nbattaloglu@yahoo.com 8 SAĞLIK BİLİMLERİ ÜNİVERSİTESİ AUTHOR

ORIGINAL_ARTICLE Amaç: Ginkgo biloba, geleneksel Çin tıbbında astım, öksürük ve enürezis gibi çeşitli hastalıkların tedavisinde kullanılmaktadır. Standardize Ginkgo biloba ekstresi, EGb-761, hayvan çalışmalarında vazodilatasyona neden olan flavonoidler ve terpenoidler içerir. EGb-761'in insandaki umbilikal dolaşım üzerindeki etkileri hakkında çok az bilgi mevcuttur. Bu in vitro çalışma, EGb-761'in izole insan umbilikal arter üzerindeki vasküler etkilerini ve bu etkilerde nitrik oksit (NO) ve prostaglandinlerin rolünü değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Gereçler ve Yöntem: İzole edilmiş insan umbilikal arter şeritleri, Krebs-Henseleit solüsyonu içeren organ banyolarında asılarak, sürekli olarak %95 O2-%5 CO2 ile gazlandırıldı. Dinlenme süresinden sonra uygulanan ajanların oluşturduğu izometrik vazoaktif değişiklikler kaydedildi. Farklı doku gruplarında (n=9) şu deneysel prosedürler yapıldı; 1) Kümülatif uygulanan EGb-761'in (50-500 µg/ml) umbilikal arter şeritlerinin bazal tonusu üzerindeki etkisi. 2) Kümülatif EGb-761'in 10-6 M 5-HT ile arter şeritlerinde oluşturulan kasılma yanıtı üzerindeki gevşetici etkisi. 3) Kümülatif EGb-761'in L-NAME ile inkübasyon sonrası 5-HT ile arter şeritlerinde oluşturulan kasılma yanıtı üzerindeki gevşetici etkisi 4) Kümülatif EGb-761'in indometazin ile inkübasyon sonrası 5-HT ile arter şeritlerinde oluşturulan kasılma yanıtı üzerindeki gevşetici etkisi ve 5) Kümülatif EGb-761'in L-NAME ve indometazin ile inkübasyonu sonrası 5-HT ile arter şeritlerinde oluşturulan kasılma yanıtı üzerindeki gevşetici etkisi. Verilerin istatistiksel analizinde karma etki modelleri kullanıldı. p<0.05 anlamlı olarak kabul edildi. Bulgular: Kümülatif EGb-761 uygulaması (50-500 µg/ml) arter şeritlerinin bazal tonunu değiştirmedi (p>0.05). Kümülatif EGb-761 (50-500 µg/ml), 5-HT kaynaklı kasılma cevaplarında konsantrasyona bağlı gevşeme oluşturdu (p<0.05). L-NAME, EGb-761'in (50-500 µg/ml) tüm konsantrasyonlarında 5-HT kasılmaları üzerinde oluşturduğu gevşeme yanıtlarını önemli ölçüde azalttı (p<0.05). L-NAME, EGb-761'in düşük konsantrasyonlarında (50-100 µg/ml) oluşturduğu gevşeme yanıtlarını ise tamamen inhibe etti. İndometazin ise bu yanıtları daha yüksek EGb-761 konsantrasyonlarında (200-500 µg/ml) anlamlı şekilde inhibe etti (p<0.05). L-NAME + indometazin, tüm EGb-761 konsantrasyonlarının (50-500 µg/ml) oluşturduğu yanıtlarda anlamlı şekilde inhibisyona neden oldu (p<0.05). Dahası, L-NAME ve indometazinin birlikte uygulanması, bu gevşeme yanıtlarında belirli EGb-761 konsantrasyonlarında tek başına L-NAME ve indometazinden daha güçlü bir inhibisyon ile sonuçlandı. Sonuç: EGb-761, insan umbilikal arterinin bazal tonusunu etkilememektedir. EGb-761’in 5-HT ile önceden kasılma oluşturulan insan umbilikal arter şeritlerine kümülatif olarak uygulanması anlamlı şekilde konsantrasyona bağlı gevşeme yanıtı oluşturmaktadır. NO ve prostaglandinler, bu vazodilatasyon mekanizmasında EGb-761 konsantrasyonuna bağlı olarak değişen potansiyelde katkıda bulunmaktadır. Ayrıca prostaglandinler bu yanıtlarda NO ile sinerjik etki yaratmaktadır. 2021-06-05 158 165 10.30733/std.2021.01496 egb-761 ginkgo biloba nitrik oksit prostaglandin umbilikal arter vasküler etki Aim: Ginkgo biloba is used in traditional Chinese medicine for the treatment of various illnesses, including asthma, cough, and enuresis. Standardized Ginkgo biloba extract, EGb-761 contains flavonoids and terpenoids, which induce vasorelaxation in animal vessels. Little information is present on the effects of EGb–761 on human umbilical circulation. This in vitro study assesses the vascular effects of EGb-761 on the isolated human umbilical artery and the role of nitric oxide (NO) and prostaglandins in these effects. Materials and methods: Isolated human umbilical artery strips were suspended in organ baths containing Krebs-Henseleit solution, continuously gassed with 95% O2-5% CO2. After a resting period, the isometric vasoactive changes to the applied agents were recorded. The following experimental procedures were conducted in different groups of strips (n=9); 1) Effect of cumulative EGb-761 (50-500 µg/ml) on the basal tonus of the artery strips. 2) The relaxant effect of cumulative EGb-761 on contraction elicited by 10-6 M 5-HT. 3) Effect of L-NAME incubation on the relaxant effect of cumulative EGb-761 on contraction elicited by 5-HT. 4) Effect of indomethacin incubation on the relaxant effect of cumulative EGb-761 on contraction elicited by 5-HT. 5) Combined effect of L-NAME and indomethacin incubation on the relaxant effect of cumulative EGb-761 on contraction elicited by 5-HT. Mixed effect models were used for Statistical analysis of the data. p<0.05 was considered significant. Results: The application of cumulative EGb-761 (50-500 µg/ml) did not alter the basal tone of the artery strips (p>0.05). Cumulative EGb-761 (50-500 µg/ml) generated concentration-dependent relaxation in 5-HT induced contraction (p<0.05). L-NAME significantly reduced the relaxation responses at all concentrations of EGb-761 (50-500 µg/ml) on 5-HT induced contractions (p<0.05). L-NAME completely inhibited relaxation responses of low concentrations (50-100 µg/ml) of EGb-76. Indomethacin significantly inhibited these responses at higher concentrations of EGb-761 (200-500 µg/ml) (p<0.05). L-NAME + indomethacin resulted in significant inhibition of relaxation responses with all concentrations of EGb-761 (50-500 µg/ml) (p<0.05). In addition, the co-administration of L-NAME and indomethacin resulted in a stronger inhibition in these relaxation responses at certain concentrations of EGb-761 than L-NAME and indomethacin alone. Conclusions: EGb-761 does not affect the basal tone of the human umbilical artery. Cumulative application of EGb-761 in human umbilical artery strips precontracted with 5-HT generates significant concentration-dependent relaxation. NO and prostaglandins are involved in the mechanism of vasodilatation with varying potentials depending on the EGb-761 concentration. Prostaglandins also create synergy with NO in these responses. 2021-06-05 158 165 10.30733/std.2021.01496 egb-761 ginkgo biloba nitric oxide prostaglandin umbilical artery vascular effect ÇİĞDEM GÖKBAŞ gokbas@gmail.com 1 NECMETTİN ERBAKAN ÜNİVERSİTESİ AUTHOR İPEK DUMAN ipekduman@yahoo.com 2 NECMETTİN ERBAKAN ÜNİVERSİTESİ. AUTHOR

ORIGINAL_ARTICLE Amaç: Ailesel hiperkolesterolemi düşük dansiteli lipoprotein kolesterol düzeyinin önemli derecede yükselmesine ve erken yaşta koroner arter hastalığı ile kalp nedenli ölüme yol açan otozomal dominant kalıtımlı bir genetik hastalıktır. Bu hastalığın heterozigot ve homozigot formları vardır ve insidansları sırasıyla 1:500 ve 1:1 000 000 olarak rapor edilmiştir. Bu hastalık sıklıkla LDL reseptörü (en sık), apolipoprotein B (Apo B), proprotein konvertaz subtilisin/cexin 9 (PCSK9) ve LDL reseptör adaptör proteini (LDLRAP) gen mutasyonları nedeniyle ortaya çıkmaktadır. Ailesel hiperkolesterolemili hastalar statin gibi lipid-düşürücü tedavilere iyi yanıt vermez ve bu nedenle lipoprotein aferezi seçkin tedavi yöntemidir. Gereç ve Yöntemler: Homozigot ailesel hiperkolesterolemi tanısı alan 20 yaşında kadın hastada, çift filtrasyon plazmaferez (DFPP) ve dekstran sülfat kolonu (DSC) olmak üzere farklı iki lipoprotein aferez yönteminin sonuçlarını karşılaştırdık. 20 seans çift filtrasyon plazmaferez (DFPP) ve 20 seans dekstran sülfat kolonu (DSC), toplam 40 aferez seansı değerlendirildi. Bulgular: İki yöntemin karşılaştırılmasında, yüksek dansiteli lipoprotein (YDL), lökosit, platelet, potasyum, kalsiyum, protrombin zamanı ve aktive parsiyel tromboplastin zamanı değerleri değişiklikleri istatistiksel olarak anlamlı bulundu. Sonuç: Sonuç olarak, çalışmamız iki farklı yöntemin serum elektrolit değerleri, hemostaz ölçütleri ve lökosit, trombosit sayılarına farklı etkileri olduğunu gösterdiği için, aferez yöntemi seçiminin hastanın klinik ve laboratuvar bulgularına göre yapılmasının daha uygun olacağını düşündürmektedir. 2021-06-05 118 123 10.30733/std.2021.01501 apheresis familial hypercholesterolemia low-density lipoprotein cholesterol Objective: Familial hypercholesterolemia (FH) is an autosomal dominant inherited genetic disorder that causes a significant increase in low-density lipoprotein (LDL) cholesterol levels and leads to early coronary heart disease and cardiac mortality. Although this disease has a heterozygous (HeFH) and homozygous (HoFH) form, the incidence of HeFH is reported to be 1: 500, while HoFH is reported to be 1: 1 000 000. This disease is often caused by LDL receptor (most common), apolipoprotein B (Apo B), Proprotein Convertase Subtilisin/Kexin 9 (PCSK9), and LDL receptor adaptor protein (LDLRAP) gene mutations. Patients with FH do not respond well to lipid-lowering therapies such as a statin, and so lipoprotein apheresis is the treatment of choice. Material and Methods: We compared the results of lipoprotein apheresis in a 20-year-old female patient diagnosed with HoFH with two different methods [double-filtration plasmapheresis (DFPP) and dextran sulfate column (DSC) methods]. 40 lipoprotein apheresis procedures including 20 sessions of DFPP and 20 sessions of DSC were evaluated. Results: When the two methods were compared the changes in high-density lipoprotein, white blood cells, platelets, potassium, calcium, prothrombin time (INR) and activated partial thromboplastin time values were statistically significant. Conclusions: In conclusion, our study suggests that it would be more appropriate to choose the apheresis method according to the clinical and laboratory findings of the patient since it shows that two different methods have different effects on serum electrolyte values, hemostasis criteria and leukocyte and platelet counts. 2021-06-05 118 123 10.30733/std.2021.01501 apheresis familial hypercholesterolemia low-density lipoprotein cholesterol MEHMET KARASELEK malikaraselek@gmail.com 1 NECMETTİN ERBAKAN ÜNİVERSİTESİ AUTHOR 0000-0003-3201-8945 ATAKAN TEKİNALP atakantekinalp@hotmail.com 2 NEU AUTHOR 0000-0001-7937-4045 Sinan DEMİRCİOĞLU sinandemircioglumd@gmail.com 3 Necmettin Erbakan University, Meram Faculty of Medicine AUTHOR 0000-0003-1277-5105 MUSTAFA KULAKSIZOĞLU mkulaksizoglu@yahoo.com 4 NECMETTİN ERBAKAN ÜNİVERSİTESİ AUTHOR ÖZCAN ÇENELİ cenelio@yahoo.com 5 NEÜ MERAM TIP FAKÜLTESİ AUTHOR 0000-0003-2541-1335

ORIGINAL_ARTICLE Amaç: Bu çalışmamızda ki amacımız bölgemizde takip ettiğimiz Nörofibromatozis tip 1 tanılı hastaların kardiak tutulumlarının değerlendirilmesi ve diğer klinik bulgularla karşılaştırılmasıdır. Bu çalışma ile kardiyak tutulumun sıklığını ve çeşitliliğini göstermek istedik Gereç ve Yöntem: Hatay Mustafa Kemal Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Nöroloji Polikliniği’ne 01/09/2019-01/09/2020 tarihleri arasında Nörofibromatozis tip 1 tanısı alan hastalar çalışmaya dahil edildi. Çalışmaya dahil edilen hastalar Çocuk Kardioloji Uzmanı tarafından muayene edilip ekokardiografi ve elektrokardiografi çekimleri yapıldı. Hastaların dosya kayıtlarından demografik bilgileri, muayene bulguları, beyin manyetik rezonans görüntüleri toplandı. Elektrokardiografi ve ekokardiografi Çocuk Kardioloji Uzmanı tarafından incelenip kayıt altına alındı. Sonuçlar: Çalışmaya merkezimizden 17 hasta kabul ettik. Altı hastamız (%35,3) sporadik Nörofibromatozis-1 tanısı alırken 11 hastamızda (%64,7) familyal Nörofibromatozis-1 mevcuttu. Hastalarımızın tamamında ciltte cafe au late lekeleri (%100), 10 tanesinde (%58,8) aksiller ve/veya inguinal çillenme 3 (6/17-%35,2)  tanesinde optik glioma ve papil ödemi 3 tanesinde ise lish nodülü tespit ettik. Santral sinir sistemi tutulumuna baktığımızda 8 (%47) hastamızın beyin MRG’lerinde çeşitli tutulumlarla karşılaştık. Kardiyak açıdan yaptığımız incelemede 1 hastada QT uzunluğu, 3 hastada subendokardiyal nörofibromla uyumlu nodüler görünüm, 3 hastada mitral yetmezlik, 1 hastada patent foramen ovale, 1 hastada atrial septal defekt, 1 hastada ise biküspit aorta vardı. Tartışma: Çalışmamızda literatürden farklı olarak 3 hastamızda subendokardiyal nodüler hiperekojen görüntü  mevcuttu. Bu bulgular oldukça nadir olmasına rağmen bizim 17 hastamızın 3’ünde saptanması bu patolojinin daha sık olabileceğini düşündürmektedir. Ayrıca bir hastamızda uzun QT mevcuttu. Bu vakada bildiğimiz kadarıyla Nörofibromatozis tip 1 ve Uzun QT sendromuna sahip ilk vakadır. Sonuç olarak; Nörofibromatozis tip 1 hastalarında kardiyak tutulumun literatürde bahsedilen oranlardan daha yüksek olabilir 2021-06-05 113 117 10.30733/std.2021.01494 nörofibromatozis 1 elektrokardiografi ekokardiografi Introduction: Our aim is to evaluate the cardiac involvement of Neurofibromatosis type 1  patients in our region and to compare them with other clinical findings. In this study, we wanted to show the frequency and variety of cardiac involvement. Material and Methods: Patients diagnosed with Neurofibromatosis type 1  in Hatay Mustafa Kemal University Medical Faculty Pediatric Neurology Clinic between 01/09/2019 and 01/09/2020 were included in the study. The patients included in the study were examined by a Pediatric Cardiology Specialist, and echocardiography and electrocardiography were taken. Demographic information, examination findings, brain magnetic resonance images were collected from the files of the patients. Electrocardiography and echocardiography were examined and recorded by the Pediatric Cardiology Specialist. Results: We accepted 17 patients from our center to the study. Six patients (35.3%) were diagnosed with sporadic Neurofibromatosis type 1, while 11 patients (64.7%) had familial Neurofibromatosis type 1. All of our patients had cafe au late spots on the skin. In addition, 10 (58.8%) patients also had axillary and / or inguinal freckles. We detected optic glioma in 3 of our patients with ocular involvement, and lish nodules in 3 of them with papillary edema. When we looked at central nervous system involvement, we encountered various involvements in brain MRIs of 8 (47%) patients. In our cardiac examination, we found QT length in 1 patient’s electrocardiography. In the echocardiography we performed for the detection of cardiac structural pathologies, we detected nodular appearance compatible with subendocardial neurofibroma in 3 patients, mitral insufficiency in 3 patients, patent foramen ovale in 1 patient, atrial septal defect in 1 patient, and bicuspid aorta in 1 patient. Discussion: In our study, unlike the literature, subendocardial nodular hyperechogenic appearance was present in 3 patients. Although these findings are quite rare, subendocardial nodular hyperechogenic images in 3 of our 17 patients suggest that this pathology may be more common. In addition, one of our patients had a long QT. As far as we know, this is the first case of Neurofibromatosis type 1 and Long QT syndrome. In conclussion; Cardiac involvement in patients with Neurofibromatosis type 1 could more common than mentioned in the literature. 2021-06-05 113 117 10.30733/std.2021.01494 neurofibromatosis type 1 electrocardiography echocardiography NUH YILMAZ nhyilmaz@gmail.com 1 HATAY MUSTAFA KEMAL ÜNİVERSİTESİ AUTHOR YILMAZ AKBAŞ mberf@hotmail.com 2 HATAY MUSTAFA KEMAL ÜNİVERSİTESİ AUTHOR

ORIGINAL_ARTICLE Amaç: Bu çalışmada, Türk popülasyonunda prostat kanseri tespiti için (Serbest/Toplam PSA)/PSAD ve FPSA/PSAD' nın tanısal değerini araştırmayı amaçladık. Gereç-Yöntemler: Ocak 2007-Aralık 2017 tarihleri arasında prostat spesifik antijen (PSA) değerleri 4-10 ng/dl arasında olan hastaların dosyaları retropesktif olarak incelendi. Veriler prostat biyopsi sonuçlarına göre prostat kanseri (PCa) ve benign prostat hiperplazisi (BPH) gruplarına ayrılan hastalardan toplandı. Gruplar arasında prostat hacmi (PV), Serbest PSA (FPSA), Total PSA (TPSA), serbest-total PSA oranı (F/T), PSA Yoğunluğu (PSAD), (F/T)/PSAD ve FPSA/PSAD gibi değerler kaydedildi ve karşılaştırıldı. Bu değerlerin prostat kanserini öngörmede kullanılabilirliği incelendi. "Receiver Operating Characteristic Eğrisi" (ROC curve) ve sırasıyla duyarlılık, özgüllük ve pozitif öngörü değerleri (PPV) ve negatif öngörü değerleri (NPV) hesaplanmasında SPSS 22.0 yazılımı kullanıldı. Bulgular: Çalışmaya toplam 327 hasta (131 PCa ve 196 BPH) dahil edildi. (F/T)/PSAD ve FPSA/PSAD' nin duyarlılık ve özgüllük değerleri PSAD, PSA, F/T'den daha iyiydi. Optimum kesme değerine bağlı olarak, (F/T)/PSAD ve FPSA/PSAD' nin duyarlılığı benzerdi. F/T, (F/T)/PSAD ve FPSA/PSAD' nin negatif öngörü değerleri benzerdi. Yaş, PV, FPSA/PSAD ve (F/T)/PSAD kombinasyonunu kullanan lojistik regresyon modeli, tek başına her birinden daha yüksek AUC gösterdi. Sonuç: Nispeten yeni parametreler olan FPSA/PSAD ve (F/T)/PSAD prostat kanserini ön görmede benzer teşhis doğruluğuna sahip parametrelerdir. İncelenen bu iki parametre,  F/T ve tek başına PSAD' den daha yüksek duyarlılığa ve özgüllüğe sahiptir. Bununla birlikte, bu parametrelerin tanısal değerinin etkinliğini değerlendirmek için daha fazla araştırmaya ihtiyaç vardır. 2021-06-05 106 112 10.30733/std.2021.01506 serbest psa total psa psa yoğunluğu prostat kanseri benign prostat hiperplazisi Objective: The present study aimed to investigate the predictive value of (F/T)/PSAD and Free PSA/PSAD in PCa detection in Turkish males. Material-Methods: A retrospective analysis of patients’ files, from January 2007 to December 2017, with prostate-specific antigen (PSA) values between 4-10 ng/dl was conducted. According to the prostate biopsy outcomes, data were collected from patients and divided into prostate cancer (PCa) and/or benign prostatic hyperplasia (BPH) groups. Among the groups, prostate volume (PV), Free PSA (FPSA), Total PSA (TPSA), free-to-total PSA ratio (F/T), PSA Density (PSAD), (F/T)/PSAD, and FPSA/PSAD values were evaluated and compared. The utilization of these values in PCa detection was examined. We compared our results statistically with the ROC curve and calculated the sensitivity, specificity, PPV, and NPV values. Results: The present study participants were 131 PCa and 196 BPH patients, 327 in total. Sensitivity and specificity values of (F/T)/PSAD and FPSA/PSAD were better than PSAD, PSA, F/T. According to the optimal cut-off value, the sensitivity of (F/T)/PSAD and FPSA/PSAD was similar. Likewise, NPV of F/T, (F/T)/PSAD, and FPSA/PSAD were also similar. The logistic regression model using a combination of age, PV, FPSA/PSAD, and (F/T)/PSAD displayed a higher AUC than each of these values per se. Conclusion: FPSA/PSAD and (F/T)/PSAD, the relatively new parameters, have similar predictive accuracy in PCa detection. They have higher sensitivity and specificity than F/T PSA and PSAD alone. However, more research is needed to evaluate the efficiency of predictive value of these parameters. 2021-06-05 106 112 10.30733/std.2021.01506 free psa total psa psa density prostate cancer benign prostatic hyperplasia YUNUS GÖGER dr_yegoger@yahoo.com 1 Necmettin Erbakan Üniversitesi Tıp Fakültesi AUTHOR 0000-0002-4480-9093 Mehmet İYİSOY siyisoy@gmail.com 2 Necmettin Erbakan University Faculty of Medicine AUTHOR 0000-0001-5895-9984 GİRAY KARALEZLİ karalezlig@yahoo.com 3 NECMETTİN ERBAKAN ÜNİVERSİTESİ AUTHOR MEHMET KILINÇ mhmkilinc@yahoo.com 4 NECMETTİN ERBAKAN ÜNİVERSİTESİ AUTHOR MEHMET ÖZKENT msozkent@gmail.com 5 SAĞLIK BİLİMLERİ ÜNİVERSİTESİ AUTHOR

ORIGINAL_ARTICLE Amaç Sarkoidoz hastalığında tedaviye başlama kararı, klinik ve radyolojik bulgular ile takipte solunum fonksiyon testi değerlerindeki bozulmaya göre verilmekte olup, tedavi yönetiminde farklı tetkiklere ihtiyaç duyulmaktadır. F-18 florodeoksiglukoz (18F-FDG) pozitron emisyon tomografisi/bilgisayarlı tomografi (PET/BT) hastalığın yaygınlığı hakkında önemli bilgiler verirken; nötrofil/lenfosit oranı (NLO) doku hasarına bağlı inflamasyon için iyi bir prognostik belirteç olarak bildirilmektedir. Bu çalışmada, sarkoidozun 18F-FDG PET/BT bulguları ile NLO ve diğer klinik bulgular arasındaki ilişkiyi değerlendirdik. Materyal ve Metod Kliniğimizde, 18F-FDG PET/BT tetkiki yapıldıktan sonra sarkoidoz tanısı alan hastaların verileri retrospektif olarak tarandı. Yaş, cinsiyet, NLO, sigara öyküsü, semptomlar ve ekstratorasik tutulum varlığı ile 18F-FDG PET/BT bulguları karşılaştırıldı. Bulgular Çalışmaya 41 hasta dahil edildi. NLO ile tüm vücut toplam lezyon glikolizi (TLG) arasında güçlü, NLO ile tüm vücut metabolik aktif inflamatuar alan (MAİA) arasında orta düzeyde anlamlı korelasyon saptandı (Sırasıyla r değerleri: 0.852, 0.660; her ikisi içinde p değeri: <0.001). Sadece torasik tutulumu olan hasta grubu ile ilave ekstratorasik tutulumu olan hasta grubu arasında MAİA, TLG ve NLO değerleri ile anlamlı farklılık saptandı (p değerleri sırasıyla: 0.002, 0.001 ve 0.003). Semptomlara göre yapılan sınıflamada gruplar arasında STDmaks, MAİA, TLG ve NLO değerleri ile anlamlı farklılık saptanmadı. Yaşlı grupta anlamlı olarak daha yüksek MAİA ve TLG medyan değerleri bulundu (sırasıyla p değerleri: 0,037 ve 0,040). Cinsiyete göre yapılan sınıflamada gruplar arasında STDmaks, MAİA, TLG ve NLO değerleri ile anlamlı farklılık saptanmadı. Sonuç Sarkoidozda prognostik bir gösterge olarak kabul edilen NLO ile tüm vücutta hastalığın yaygınlığını gösteren 18F-FDG PET/BT bulguları arasında saptadığımız yakın ilişki, tedavi yönetiminde klinisyene önemli bilgiler verebilir. 2021-06-05 101 105 10.30733/std.2021.01473 sarkoidoz; f-18 florodeoksiglukoz pozitron emisyon tomografisi/bilgisayarlı tomografi; nötrofil/lenfosit oranı; metabolik aktif inflamatuar alan; toplam lezyon glikolizi. Aim The decision to start treatment in sarcoidosis is made based on clinical and radiological findings and changes in pulmonary function test findings during follow-up, and more useful tools are needed in treatment management. F-18 fluorodeoxyglucose (18F-FDG) positron required important tomography / computed tomography (PET/CT) contains important information about the extent of sarcoidosis. On the other hand, the neutrophil/lymphocyte ratio (NLR) opens as a good prognostic marker for tissue-related inflammation. This study evaluated the relationship between the 18F-FDG PET/CT findings of sarcoidosis and NLR and other clinical findings. Material and methods The data of the patient who was diagnosed with sarcoidosis after 18F-FDG PET/CT examination in our clinic were retrospectively reviewed. Patients' age, gender, NLR values, smoking status, extrathoracic involvement and symptoms, and 18F-FDG PET/CT findings were compared. Results This study consisted of 41 patients. There was a strong correlation between NLR and whole body total lesion glycolysis (TLG), and moderate correlation between  MAIA and NLR (r values: 0.852, 0.660, both of them p value: <0.001, respectively). There was a significant difference between the groups showing only thoracic involvement and additional extrathoracic involvement with MAIA, TLG and NLR values (p values,: 0.002, 0.001 and, 0.003, respectively). In the classification made according to the symptoms of the patients, there was no significant difference between the groups with SUVmax, MAIA, TLG and NLR values. Median values were found to be significantly higher in the elderly group (p values: 0.037 and 0.040, respectively). In the classification made according to gender; there was no significant difference in both PET/CT parameters and NLR values. Conclusion The close relationship between the NLR value, which is accepted as a prognostic indicator in sarcoidosis, and the 18F-FDG PET / CT findings which show the involvement of the disease in the whole body, may provide the clinician with significant benefits in treatment management. 2021-06-05 101 105 10.30733/std.2021.01473 sarcoidosis; f-18 fluorodeoxyglucose positron emission tomography/computed tomography; neutrophil/lymphocyte ratio; metabolically active inflammatory area; total lesion glycolysis. MUSTAFA EROL drerol@gmail.com 1 SAĞLIK BİLİMLERİ ÜNİVERSİTESİ AUTHOR HASAN ÖNNER hasanonner_1988@hotmail.com 2 SAĞLIK BİLİMLERİ ÜNİVERSİTESİ AUTHOR

ORIGINAL_ARTICLE Amaç: Pediatrik yaş dönemi nevogevez için dinamik bir yapıya sahip olup nevus gelişimi için önemli ip uçlarını bünyesinde barındırmaktadır. Bu çalışmada pediatrik yaş grubunda kazanılmış melanositik nevuslerin dermoskopik patern ve pigment ağ yapıları incelenerek banal ve atipik yapılı nevusların tanınmasına katkı sağlanması amaçlanmıştır. Hastalar ve Yöntem: Çalışmaya nevogenez için yatkınlığı bulunmayan 150 pediatrik gönüllü dahil edilmiştir. Çocuklar 7 yaş ve altı ve 8 yaş ve üstü olarak iki gruba ayrılmıştır. Muayene edilen nevuslerden gövde ve ekstremite yerleşimli nevuslerin sayı, boyut, patern ve pigment yapıları incelenmiştir. Bulgular: Nevus sayı ortalaması büyük yaş grubunda (9,72) küçük yaş grubundan (3,44) daha fazla olduğu izlendi. Her iki grupta da predominant patern yapısının globuler patern olduğu, 8 yaş ve üstü grubunda retiküler paterne sahip nevusların 7 yaş ve altı grubundan daha fazla olduğu izlendi (p=0,03). Her iki grupta da globuler paterne sahip nevusların gövdede, retiküler paterne sahip nevusların ekstremite de daha yoğun olduğu izlendi (p=0,001). Nevuslerin Pigment ağ yapıları incelendiğinde en sık izlenen pigment ağ yapısı uniform olmakla birlikte 8 yaş ve üstü grupta santral pigmentasyon değişikliği bulunan nevusların daha fazla izlendiği görüldü (p=0,001). Sonuç: Pediatrik yaş grubunda kazanılmış melanositik nevusler sıklıkla globüler patern ve uniform pigment ağ yapısına sahip olsa da artan yaş ile birlikte retiküler paterne ve santral pigmentasyon değişikliğine sahip nevus sayısı artmaktadır.  2021-06-05 96 100 10.30733/std.2021.01500 atipik nevus dermoskopi gelişim nevus patern yapısı pigment ağ Aim: Pediatric age period has a dynamic structure for nevogenesis. In this paper, it was aimed to contribute to recognition of banal and atypical nevi through examining dermoscopic pattern and pigment network structures of acquired melanocytic nevi in pediatric age group.  Patients and Methods: One hundred and fifty pediatric volunteers who were not predisposed to nevogenesis were included in the study. Children were divided into two groups as 7 and under, and 8 and over.  Results: It was observed that the mean number of nevus was higher in the older age group (9.72) than in the younger age group (3.44). It was observed that the predominant pattern structure was globular pattern in both groups, and nevi with reticular patter in the age group of 8 and above were more than the age group 7 and below (p = 0.03). In both groups, nevi with globular pattern were found to be denser in the trunk and nevi with reticular patter in the extremities (p = 0.001). When the pigment network structures of nevi were examined, it was observed that the most frequently observed pigment network was uniform, but nevi with central pigmentation changes were observed more frequently in the age group of 8 years and older (p = 0.001). Conclusion: Although acquired melanocytic nevi in the pediatric age group often have a globular pattern and uniform pigment network, the number of nevi with reticular pattern and central pigmentation changes increases with increasing age.  2021-06-05 96 100 10.30733/std.2021.01500 atypical nevus dermoscopy evolution nevus pattern structure pigment network MURAT ÖZTAŞ oztasdr@gmail.com 1 GAZİ ÜNİVERSİTESİ AUTHOR ESRA ADIŞEN adisendr@gmail.com 2 GAZİ ÜNİVERSİTESİ AUTHOR MEHMET GÜRLER gurlerdr@gmail.com 3 GAZİ ÜNİVERSİTESİ AUTHOR İLKAY ÖZER ilkay_8@yahoo.com 4 AUTHOR 0000-0001-6170-0930

ORIGINAL_ARTICLE - 2021-06-05 176 179 10.30733/std.2021.01503 - Since it is the most abundant bacteria in the flora, resistance to E. coli, especially the development of carbapenemase-producing strains, is one of the undesired situations. In our hospital, E. coli isolates with OXA-48 resistance gene were isolated from the clinical samples of two patients. That it would be beneficial to report these cases in order to report the isolation of E. coli isolates with OXA-48 resistance gene and to prevent the spread of this resistance gene in these microorganisms. 2021-06-05 176 179 10.30733/std.2021.01503 e.coli oxa-48 karbapenemase GÖKÇE KADER ARSLAN gokce.kader.arslan@gmail.com 1 AUTHOR 0000-0002-8571-0639 SELİN UĞRAKLI dr.selinyumakci@gmail.com 2 KONYA NECMETTİN ERBAKAN ÜNİVERSİTESİ AUTHOR METİN DOĞAN metin_dogan42@yahoo.com 3 N.ERBAKAN ÜN. AUTHOR