ORIGINAL_ARTICLE Amaç: Testiküler germ hücreli tümörler, dünya çapında artış eğilimi gösteren, 20-34 yaş arası erkek popülasyonunda en sık görülen solid tümörlerdir. Testis kitlelerinde altın standart birinci basamak tedavi radikal orşiektomidir. Ancak radikal orşiektomi özellikle genç hastalarda beden imajı bozukluklarına, cinsel işlev bozukluklarına ve infertiliteye neden olabilir. Avrupa Üroloji Derneği kılavuzlarında tümör belirteçleri negatif olan küçük testiküler kitlelerde aşırı tedaviyi önlemek ve testis fonksiyonlarını korumak için testis koruyucu cerrahinin ( TKC) uygulanabileceği belirtilmektedir. Çalışmamızda kliniğimizdeki testis koruyucu cerrahi deneyimlerimizi değerlendirmeyi, onkolojik ve fonksiyonel sonuçları özetlemeyi amaçladık. Gereçler ve Yöntemler: Kliniğimizde 2008-2023 yılları arasında testis tümörü nedeniyle TKC uygulanan hastalar çalışmaya dahil edildi. Çalışmaya tek testiste tümörü, iki taraflı testis tümörü olan hastalar ile karşı testisi normal olan ve tümörü 2 cm’den az veya testis hacminin %30'undan az olan hastalar dahil edildi. Hastaların demografik verileri, tümör özellikleri ve takip verileri toplandı ve istatistiksel olarak analiz edildi. Bulgular: TKC uygulanan toplam 26 hasta değerlendirildi. Dokuz hastada Germ Hücreli Tümör (GHT ), 17 hastada ise benign testiküler kitle tespit edildi. Ortalama hasta yaşı 25±6.1 (18-69) yıldı. Ortalama tümör boyutu 12.9±4.4 (7-24) mm idi. GHT’li hastalar ortalama 21.8±7.8 (10-36) ay takip edildi. Bir hastada takipte lokal nüks görüldü ve radikal orşiektomi uygulandı. Takip süresince diğer hastalarda nüks veya metastaz görülmedi. Benign lezyonlar 21.5±9.3 (10-38) ay süreyle takip edildi. Lokal nüks gözlenmedi. Ameliyat sonrası testosteron düzeylerinde anlamlı bir azalma olmadı (p=0.3). Sonuç: Bu çalışmada TKC ile benign testiküler tümörler için mükemmel klinik sonuçlar elde edildi. Ayrıca germ hücreli tümörü olan hastalarda TKC güvenli ve etkin bir tedavi seçeneği olarak önerilebilir. Ancak TKC'nin potansiyel riskleri ve yararları konusunda daha geniş hasta verilerini içeren daha fazla seriye ihtiyaç vardır. Anahtar Kelimeler: Bilateral testis tümörü, germ hücreli tümör, soliter testis, testis koruyucu cerrahi 2024-12-27 159 165 10.30733/std.2024.01703 bilateral testis tümörü germ hücreli tümör soliter testis testis koruyucu cerrahi ABSTRACT Objective: To evaluate our testis-sparing surgery ( TSS) experiences in our clinic and outline its oncological and functional outcomes. Materials and Methods: Patients who underwent TSS due to testicular mass in our clinic between 2008 and 2023 were included in the study. Patients with a mass in solitary testis, bilateral testicular mass as well as patients with a normal contralateral testis and a mass of less than 2 cm or less than 30% of the testicular volume were included in the study. Patient demographics, tumor characteristics, and follow-up data were collected and analyzed statistically. Results: A total of 26 patients who underwent TSS were evaluated. Germ Cell Tumor (GCT ) was detected in 9 patients, and benign testicular mass was detected in 17 patients. The mean patient age was 25±6.1 (18-69) years. The mean tumor size was 12.9±4.4 (range 7-24) mm in all patients. Patients with GCTs were followed up for a mean of 21.8±7.8 (10-36) months. Local recurrence was observed in one patient during follow-up, and radical orchiectomy was performed. No recurrence or metastasis was observed in other patients during the follow-up period. Benign lesions were followed up for 21.5±9.3 (10-38) months. Recurrence was not observed. There was no significant decrease in testosterone levels after surgery (p=0.3). Conclusions: Excellent outcomes for benign tumors using TSS were obtained in the present study. TSS could be suggested as a safe and effective treatment option in patients with germ cell tumors, as in the present study. However, more data regarding the potential risks and benefits of TSS with a larger patient series is needed. Keywords: Bilateral testicular tumor, germ cell tumor, solitary testis, testis sparing surgery 2024-12-27 159 165 10.30733/std.2024.01703 bilateral testicular tumor germ cell tumor solitary testis testis sparing surgery Muzaffer Kılınç m.tanselkilinc@gmail.com 1 Konya şehir hastanesi AUTHOR 0000-0002-1024-3394 Haider Alalam hayderal-alim@hotmail.com 2 Necmettin Erbakan Üniversitesi Tıp Fakültesi AUTHOR 0000-0001-9941-3427 Ömer Çavdar om.far.cav@gmail.com 3 NECMETTİN ERBAKAN ÜNİVERSİTESİ TIP FAKÜLTESİ AUTHOR 0000-0002-1794-6367 Mehmet PİŞKİN drmesutpiskin@gmail.com 4 Necmettin Erbakan University Faculty of Medicinei AUTHOR 0000-0002-0528-6699 YUNUS GÖGER dr_yegoger@yahoo.com 5 Necmettin Erbakan Üniversitesi Tıp Fakültesi AUTHOR 0000-0002-4480-9093

ORIGINAL_ARTICLE Amaç: Bu çalışmada, Crp-Albumin oranı (CAR), Nötrofil-Lenfosit oranı (NLR), Trombosit-Lenfosit oranı (PLR) ile Prematüre Preterm Membran Rüptürü (PPROM) arasındaki ilişkiyi değerlendirmeyi amaçladık. Gereçler ve Yöntemler: Bu prospektif çalışmanın örneklemini Ocak 2021 Temmuz 2021 tarihleri arasında Necmettin Erbakan Üniversitesi Tıp Fakültesi Kadın Hastalıkları ve Doğum Kliniğine poliklinik veya acil servisten su gelmesi şikayeti ile başvuran ve 24-37. gebelik haftalarında Prematüre Membran Rüptürü tanısı ile doğum yapan 143 gebe oluşturmaktadır. Kontrol grubunu ise spontan preterm doğumu başlayan ve PPROM tanısı olmayan 108 gebe oluşturmaktadır. Demografik veriler, tam kan sayımı sonuçları kaydedildi ve karşılaştırıldı. Bulgular: Hastaların temel demografik özelliklerini incelediğimizde gruplar arasında yaş, gravida, parite, gestasyonel yaş açısından istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmamıştır (sırasıyla p=0.881, p=0.888, p=0.912, p=0.916). PPROM grubunda CAR ve NLR kontrol grubuyla kıyaslandığında istatiksel olarak anlamlı derecede yüksek bulunmuştur (Her iki oran için de p<0.001). CAR’ın PPROM'u teşhis etme yeteneği, ROC eğrisi analizi kullanılarak değerlendirildiğinde AUC 0,734'dür (p<0,001). PPROM ve kontrol grubunda CAR için cut off değer %64,81 duyarlılık ve %73,97 özgüllükle 0.1433 olarak bulundu. NLR’nin PPROM'u teşhis etme yeteneği, ROC eğrisi analizi kullanılarak değerlendirildiğinde AUC 0,650'dir (p<0,001). Gruplar arasında NLR için cutt off değer %49,59 duyarlılık ve %87,67 özgüllükle 5,3937 olarak tespit edildi. PLR ise gruplar arasında karşılaştırıldığında anlamlı bir fark tespit edilmemiştir (p= 0.121). Sonuç: CAR ve NLR, maternal ve neonatal iyilik halinin sağlanmasına yardımcı olabilecek, PPROM'un erken teşhisi için kullanılabilecek uygun maliyetli, kullanımı kolay ve pratik bir belirteç olabilir. Anahtar Kelimeler: Albümin, CRP/albümin oranı, prematüre preterm membran rüptürü, nötrofil/lenfosit oranı, trombosit/lenfosit oranı 2024-12-27 171 176 10.30733/std.2024.01751 albümin crp/albümin oranı prematüre preterm membran rüptürü nötrofil/lenfosit oranı trombosit/lenfosit oranı ABSTRACT Objective: This study aimed to evaluate the relationship between C-reactive protein to albumin ratio (CAR), neutrophil-lymphocyte ratio (NLR), platelet-lymphocyte ratio (PLR), and preterm premature rupture of membranes (PPROM). Materials and Methods: This prospective study included 143 pregnant women diagnosed with PPROM between 24 and 37 weeks of gestation who presented with leakage of fluid to the Obstetrics and Gynecology Clinic of Necmettin Erbakan University Meram Faculty of Medicine between January 2021 and July 2021. The control group consisted of 108 pregnant women with spontaneous preterm birth without PPROM. Demographic data and complete blood count results were recorded and compared. Results: There were no statistically significant differences between the groups regarding age, gravidity, parity, and gestational age (p=0.881, p=0.888, p=0.912, p=0.916, respectively). CAR and NLR were significantly higher in the PPROM group compared to the control group (p<0.001 for both ratios). The ability of CAR to diagnose PPROM, evaluated using ROC curve analysis, yielded an AUC of 0.734 (p<0.001). The cut-off value for CAR was 0.1433 with 64.81% sensitivity and 73.97% specificity. The ability of NLR to diagnose PPROM, evaluated using ROC curve analysis, yielded an AUC of 0.650 (p<0.001). The cut-off value for NLR was 5.3937 with 49.59% sensitivity and 87.67% specificity. There was no significant difference in PLR between the groups (p=0.121). Conclusion: CAR and NLR may be cost-effective, easy-to-use, and practical markers for the early diagnosis of PPROM, which could contribute to improved maternal and neonatal well-being. Keywords: Albumin, CRP/Albumin Ratio, Preterm Premature Rupture of Membranes, Neutrophil/Lymphocyte Ratio, Platelet/Lymphocyte Ratio 2024-12-27 171 176 10.30733/std.2024.01751 albumin crp/albumin ratio preterm premature rupture of membranes neutrophil/lymphocyte ratio platelet/lymphocyte ratio MURAT IŞIKALAN muratisikalan@gmail.com 1 ADIYAMAN EĞİTİM VE ARAŞTIRMA HASTANESİ AUTHOR KAZIM GEZGİNÇ kazimgezginc@hotmail.com 2 NECMETTİN ERBAKAN ÜNİVERSİTESİ AUTHOR Kübra Gündoğan kubramerdogan@gmail.com 3 YOZGAT ŞEHİR HASTANESİ AUTHOR 0000-0001-9049-3440

ORIGINAL_ARTICLE Amaç: Yazılı bir metnin anlaşılması, okunabilirliği ile doğrudan ilişkilidir. Okunabilirliği objektif bir şekilde ölçmek için belirli formüller vardır. İlaç prospektüslerinin okunabilirliği de halk sağlığı açısından önemlidir. Özellikle reçetesiz satılan ve doğrudan temin edilebilen ilaçlarda bu prospektüslerin anlaşılabilirliği ve okunabilirliği daha da önem arz etmektedir. Bu çalışmada hormon replasman tedavisi (HRT), kombine oral kontraseptiflerin (COCP) ve sadece progestin içeren hapların (POP) prospektüslerinin okunabilirlik düzeyinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Materyal ve Metod: Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumu' nun resmi web sitesinden eczanelerde satılan ve kadınların kullanabildiği tüm reçetesiz ve reçeteli hormon preparatlarının listesini oluşturdu. Türkiye’ de reçeteli veye reçetesiz olarak satılan hormon preparatları içeriklerine göre HRT, COCP ve POP olarak üçe yarıldı. İlaç prospektüs metinleri okunabilirlik hesaplama motoruna aktarıldı ve metinlerindeki hece, kelime ve cümle sayıları hesaplandı. Türkçe metinler için geçerli olan Ateşman, Bezirci-Yılmaz ve Çetinkaya-Uzun okunabilirlik formülleri, bu metinleri değerlendirmek için kullanıldı. Araştırma, %5 çift yönlü anlamlılık sınırı ve %95 güven düzeyi ile gerçekleştirilmiştir. Bulgular: Üç ilaç grubu için Ateşman okunabilirlik endeksinin ortalama değerleri 70,5 ile 71,3 arasında oldukça benzerdir (p=0.690). Çetinkaya-Uzun okunabilirlik endeksinin ortalama değerleri, 49,9 ile 50,7 arasında oldukça benzerdir (p = 0,627). Bezirci-Yılmaz, üç ilaç grubu için okunabilirlik endeksinin iki kategoriye ayrıldığını göstermektedir: 7-8 sınıf ve 9-10 sınıf. Her bir ilaç grubuna ait prospektüslerin çoğunluğunun 7-8 sınıf kategorisine girdiğini, prospektüslerin okunmasının ve anlaşılmasının oldukça kolay olduğunu göstermektedir. Üç farklı ilaç grubu için Bezirci-Yılmaz okunabilirlik endeksi arasında anlamlı bir fark yoktur (p=0.534). Sonuç: Türkiye'deki ortalama eğitim seviyesi göz önüne alındığında bu preparatraların prospektüslerinin okunabilirlik seviyesi yüksektir. İlaç prospektüslerinin ortalama eğitim seviyesine göre yazılması okunabilirliğini ve dolayısıyla anlaşılabilirliğini artıracaktır. Anahtar Kelimeler: Hormon replasman tedavisi, kombine oral kontraseptifler, okunabilirlik, prospektüs, sadece progestin içeren haplar 2024-12-27 185 191 10.30733/std.2024.01756 hormon replasman tedavisi kombine oral kontraseptifler okunabilirlik prospektüs sadece progestin içeren haplar ABSTRACT Aim: The comprehension of a written text is directly related to its readability. There are specific formulas to objectively measure readability. The readability of package leaflets is also important for public health. This study aimed to determine the readability level of the package inserts of hormone replacement therapy (HRT), combined oral contraceptives (COCP), and progestin-only pills (POP). Material and Method: The official website of the Turkish Medicines and Medical Devices Agency created a list of all over-the-counter and prescription hormone preparations that are sold in pharmacies and can be used by women. Hormone preparations sold with or without a prescription in Turkey are divided into three groups according to their content: HRT, COCP, and POP. Ateşman, Bezirci-Yılmaz, and Çetinkaya-Uzun readability formulas, which are valid for Turkish texts, were used to evaluate these texts. The research was conducted with a two-sided 5% significance level and a 95% confidence level. Results: The mean values of the Ateşman readability index for the three drug groups were quite similar, between 70.5 and 71.3 (p = 0.690). The mean values of the Çetinkaya-Uzun readability index were quite similar, between 49.9 and 50.7 (p = 0.627). Bezirci-Yılmaz shows that the readability index for the three drug groups is divided into two categories: 7-8 grade and 9-10 grade. The majority of the package inserts for each drug group fall into the 7-8 grade category, indicating that the package inserts are quite easy to read and understand. There is no significant difference between the Bezirci-Yılmaz readability index for three different drug groups (p = 0.534). Conclusion: Considering the average level of education in Turkey, the readability level of the package inserts for these preparations is high. Adjusting the language and structure of package inserts to align with the average education level will increase the readability and, therefore, the comprehensibility. Future studies could incorporate factors such as visual presentation and user feedback to enhance the comprehensibility of package inserts. Keywords: Hormone replacement therapy, combined oral contraceptives, readability, package insert, progestin-only pills 2024-12-27 185 191 10.30733/std.2024.01756 hormone replacement therapy combined oral contraceptives readability package insert progestin-only pills YUSUF DAL dryusufdal@gmail.com 1 MERSİN ÜNİVERSİTESİ TIP FAKÜLTESİ AUTHOR 0000-0001-7162-4644 FATİH AKKUŞ fakkus1987@gmail.com 2 Kütahya Şehir Hastanesi AUTHOR 0000-0001-7037-9165

ORIGINAL_ARTICLE Amaç: Sağlıklı bireylerde, iki farklı lutein ve zeaksantin dozunun maküler pigment optik yoğunluk (MPOY) üzerindeki etkilerini heterokromatik fliker fotometre (MPS II) yöntemi ile değerlendirmek. Gereçler ve Yöntemler: 20 sağlıklı bireyin 20 sağ gözü çalışma kapsamına alındı. Olgular eşit sayıda olmak üzere randomize iki gruba ayrıldı. Grup 1’deki olgular 5 mg lutein ve 1 mg zeaksantin takviyesi alırken Grup 2’deki olgular 10 mg lutein ve 2 mg zeaksantin takviyesi aldı. Grup 1 ve Grup 2 olgularda takviye öncesi ve takviye sonrası 1.ay MPOY değerleri karşılaştırıldı. Bulgular: Olguların yaş ortalaması grup 1’de 34.0±6.9 iken grup 2’de 33.4±6.8 idi. Grup 1’deki olguların sağ gözlerinin destek tedavisi öncesi ve destek tedavisi sonrası 1.ay MPOY değerleri sırasıyla ortalama 0.41±0.09 ve 0.41±0.10 olarak ölçüldü. Sol gözlerinin destek tedavisi öncesi ve destek tedavisi sonrası 1.ay MPOY değerleri ise sırasıyla ortalama 0.44±0.14 ve 0.42±0.12 olarak ölçüldü. Grup 2’deki olguların sağ gözlerinin destek tedavisi öncesi ve destek tedavisi sonrası 1.ay MPOY değerleri sırasıyla ortalama 0.39±0.10 ve 0.37±0.11 olarak ölçüldü. Sol gözlerinin destek tedavisi öncesi ve destek tedavisi sonrası 1.ay MPOY değerleri ise sırasıyla ortalama 0.41±0.12 ve 0.39±0.11 olarak ölçüldü. Değerler istatistiksel olarak anlamlı bulunmadı (p>0.05). Sonuç: Sağlıklı bireylerde, 5 mg lutein ve 1 mg zeaksantin takviyesinin (Grup 1) ve 10 mg lutein ve 2 mg zeaksantin takviyesinin (Grup 2) MPOY üzerine 1.ayda istatistiksel olarak anlamlı etkisi bulunmamıştır. Anahtar Kelimeler: Hetereokromatik fliker fotometre, lütein, maküler pigment optik yoğunluk, zeaksantin 2024-12-27 166 170 10.30733/std.2024.01711 hetereokromatik fliker fotometre lütein maküler pigment optik yoğunluk zeaksantin ABSTRACT Aim: To evaluate the effects of two different doses of lutein and zeaxanthin on macular pigment optical density (MPOD) in healthy subjects using heterochromatic flicker photometer (MPS II) method. Materials and Methods: 20 right eyes of 20 healthy subjects were included in the study. The subjects were randomly divided into two groups with equal numbers. Group 1 received 5 mg lutein and 1 mg zeaxanthin supplements, while Group 2 received 10 mg lutein and 2 mg zeaxanthin supplements. MPOD values before and 1 month after supplementation were compared in Group 1 and Group 2 subjects. Results: The mean age was 34.0±6.9 years in group 1 and 33.4±6.8 years in group 2. The mean MPOD values of the right eyes of the subjects in group 1 before and 1 month after supplement treatment were 0.41±0.09 and 0.41±0.10, respectively. The mean MPOD values of the left eyes of the subjects in group 1 before and 1 month after supplement treatment were 0.44±0.14 and 0.42±0.12, respectively. The mean MPOD values of the right eyes of the subjects in group 2 before and 1 month after supplement treatment were 0.39±0.10 and 0.37±0.11, respectively. The mean MPOD values of the left eyes of the subjects in group 2 before and 1 month after supplement treatment were 0.41±0.12 and 0.39±0.11, respectively. The values were not statistically significant (p>0.05). Conclusion: In healthy subjects, 5 mg lutein and 1 mg zeaxanthin supplementation (Group 1) and 10 mg lutein and 2 mg zeaxanthin supplementation (Group 2) had no statistically significant effect on MPOD at 1 month. Keywords: Hetereochromatic flicker photometer, lutein, macular pigment optical density, zeaxanthin 2024-12-27 166 170 10.30733/std.2024.01711 hetereochromatic flicker photometer lutein macular pigment optical density zeaxanthin Hasan Altınkaynak altinkaynak167@yahoo.com 1 KONYA ŞEHİR HASTANESİ AUTHOR 0000-0002-4242-4245 Osman Sayın drosmansayin@gmail.com 2 Sağlık Bilimleri Üniversitesi Konya Şehir Hastanesi AUTHOR 0000-0001-5355-366X

ORIGINAL_ARTICLE Amaç: Ağız kokusu bireyi ve sosyal çevreyi etkileyen bir sorundur. Halitozisin en sık kaynağı oral kavitedir. Palatin tonsillerin kriptlerinde biriken kazeom halitozise neden olabilir. Palatin tonsil kazeomu tedavisinde total tonsillektomi veya koblator gibi aletlerle tonsil ablasyon cerrahileri yapılmaktadır. Bu retrospekrif çalışmanın amacı çocuk hastalarda kronik kazeoz tonsillite bağlı halitozis tedavisinde coblator ile parsiyel tonsillektominin etkinliğini değerlendirmektir. Hastalar ve Yöntem: Haziran 2016- Haziran 2019 tarihleri arasında kronik kazeoz tonsillit nedeniyle coblator ile parsiyel tonsillektomi uygulanan 116 çocuk çalışmaya alındı. Adenoid hipertrofisi olan ve eş zamanlı adenoidektomi ameliyatı yapılan hastalar çalışmaya dahil edilmedi. Operasyon öncesi ve sonrası koku olup olmadığı Finkelstein testi ile değerlendirildi. Koku şiddeti ise Vizüel Analog Skala ile değerlendirildi. Postoperatif koku düzelme oranı ebeveynler için oluşturulan ölçek ile değerlendirildi. Bulgular: Hastaların tamamında kazeom varlığı ameliyat öncesi teyit edildi. Çalışmaya dahil edilen hastaların yaş ortalaması 6,77 idi. Çalışmaya alınan olguların 65’i erkek; 51’i kızdı. Hastaların takip süresi 10 ile 43 ay arası (ort 25,9) değişmekteydi. Coblator tonsil ablasyonu öncesi Vizüel Analog Skala ile ölçülen kötü koku düzeyi 6,97 iken, cerrahi sonrası 1,75 bulundu. Sonuçlar istatistiki olarak çok anlamlı bulundu (p < 0,001). Finkelstein testinde tonsillerin palpe edilip hasta ebeveynine koklatılarak koku olup olmadığı soruldu. İşlem öncesi tüm hastalarda Finkelstein testinde koku mevcuttu. Postoperatif hastaların %71’inde (n= 82) Finkelstein testinde koku saptanmadı. Annelere postop kokunun düzelme düzeyi soruldu. Ebeveynler tarafından Hastaların % 82’sinde (n= 95) kokunun tam ve tama yakın düzeldiği bildirildi. Hiç düzelme olmayan hastalar ise % 6 idi (n=7). Sonuç: Coblator ile parsiyel tonsillektomi çocuk hastalarda tonsil kazeomuna bağlı halitozis tedavisinde etkinliği yüksek ve güvenli bir yöntemdir.  Anahtar Kelimeler: Pediatrik halitozis, coblator, kazeom, tonsillit 2024-12-27 155 158 10.30733/std.2024.01788 pediatrik halitozis coblator kazeom tonsillit ABSTRACT Aim: Halitosis is a condition that impacts both the individual and their social interactions. The most common source of halitosis is the oral cavity. Caseum accumulated in the crypts of the tonsils can cause halitosis. In treating tonsil caseum, total tonsillectomy or tonsil ablation surgeries are performed with instruments such as coblator. This retrospective study evaluates the effectiveness of tonsil ablation with coblator in treating halitosis caused by caseous tonsillitis in children. Patients and Methods: A total of 116 children who underwent tonsil coblation for caseous tonsillitis between June 2016 and June 2019 were included in the study. Patients who underwent simultaneous adenoidectomy were not included in the study. The presence of odor before and after the operation was evaluated using the Finkelstein test. The pre-operative and post-operative halitosis levels were evaluated with a Visual Analog Scale. The recovery levels were determined by the postoperative halitosis recovery scale. Results: The presence of caseum was confirmed perioperatively in all patients. The mean age of the patients was 6.77 years, with 65 males and 51 females included in the study. The follow-up periods of the patients varied between 10 and 43 months (mean: 25.9). The level of halitosis on the visual analog scale before tonsil coblation was 6.97, and it was found to be 1.75 in the postoperative evaluation. The results were statistically significant (p< 0.001). The mothers were asked about recovery in postoperative halitosis levels. Mothers reported that 82% of patients (n = 95) had complete or nearly complete improvement in halitosis. 6% of patients (n = 7) showed no improvement. Conclusion: Palatine tonsil coblation is an effective and safe method for the treatment of halitosis because of tonsil caseum. Keywords: Pediatric halitosis, coblator, caseum, tonsillitis 2024-12-27 155 158 10.30733/std.2024.01788 pediatric halitosis coblator caseum tonsillitis. Kayhan Öztürk kayhanozturkmd@yahoo.com 1 Özel Medicana Hastanesi AUTHOR 0000-0001-8141-0965 Bahri Gezgin nurdogan.ata@karatay.edu.tr 2 Özel Medicana Hastanesi AUTHOR 0000-0003-3490-0392 NURDOĞAN ATA op.dr.na@gmail.com 3 KTO KARATAY ÜNİVERSİTESİ AUTHOR 0000-0002-0763-0852

ORIGINAL_ARTICLE Filloides tümörler nadir görülen fibroepitelyal neoplazmlardır ve tüm meme tümörlerinin %1'inden azını oluştururlar. Bu tümörlerde nadiren heterolog sarkomatöz farklılaşma izlenmekte olup çalışmamızda heterolog liposarkom komponenti içeren filloides tümör vakası sunulmaktadır. 86 yaşında kadın, sol memede hızla büyüyen kitle nedeniyle genel cerrahi polikliniğine başvurdu. Mammografik incelemede BI-RADS 4 nodüler lezyon tespit edilmiş olup filloides tümör açısından şüpheli değerlendirildi. Laboratuvarımıza sol modifiye radikal mastektomi materyali gönderildi. Makroskopik incelemede meme dokusu kesitlerinde 9,5x9x8 cm ölçülerinde fokal infiltratif sınır izlenen nodüler kitle tespit edildi. Histolojik kesitlerde hipersellüler, pleomorfik stromaya sahip yer yer filloides tümörün tipik yapraksı mimarisinin saptandığı tümöral lezyon dikkati çekti. Tümörde bir veya daha fazla vakuole sahip berrak sitoplazmalı, hiperkromatik nükleusa sahip lipoblast karakterinde hücreleri içeren iyi diferansiye liposarkom komponenti gözlendi. Tüm bulgular ışığında olgu, heterolog liposarkom komponenti içeren malign filloides tümör olarak raporlandı. Heterolog sarkomatöz farklılaşma gösteren filloides tümörler oldukça nadir olup memede sarkomatöz neoplazi görüldüğünde ayırıcı tanıda filloides tümör dikkate alınmalıdır. Sarkomatöz farklılaşma gösteren filloides tümörünü, primer meme sarkomlarından ayırt edebilmek için, çok sayıda örnek alınarak tümörün benign epitelyal bileşeninin gösterilmesi oldukça önemlidir. Anahtar Kelimeler: Filloides tümör, meme, liposarkom 2024-12-27 202 204 10.30733/std.2024.01798 filloides tümör meme liposarkom ABSTRACT Phyllodes tumors are rare fibroepithelial neoplasms and comprise less than 1% of all breast tumors. Heterologous sarcomatous differentiation is rarely observed in phyllodes tumors and in this study, a case of phyllodes tumor containing heterologous liposarcoma component is presented. A rapidly expanding mass in the left breast of an 86-year-old woman led to her admission to the general surgery outpatient clinic. A BI-RADS 4 nodular lesion was detected in the mammographic examination and was evaluated as suspicious for phyllodes tumor. Left modified radical mastectomy material was sent to our laboratory. Macroscopic examination revealed a nodular mass measuring 9.5x9x8 cm with focal infiltrative borders in breast tissue sections. In histological sections, the tumoral lesion was noted to have hypercellular, pleomorphic stroma and in some places the typical leaf-like architecture of phyllodes tumor. A well-differentiated liposarcoma component was observed in the tumor, containing lipoblast-like cells with single and multiple vacuoles, clear cytoplasm, and hyperchromatic nuclei. In the light of all the findings, the case was reported as malignant phyllodes tumor containing heterologous liposarcoma component. Phyllodes tumors showing heterologous sarcomatous differentiation are quite rare and when sarcomatous neoplasia is seen in the breast, phyllodes tumor ought to be taken into account while making a differential diagnosis. In order to distinguish phyllodes tumor with sarcomatous differentiation from primary breast sarcomas, it is very important to show the benign epithelial component of the tumor by taking multiple samples. Keywords: Phyllodes tumor, breast, liposarcoma 2024-12-27 202 204 10.30733/std.2024.01798 phyllodes tumor breast liposarcoma Hasan Yaldız drhasanyaldiz@gmail.com 1 Aksaray Eğitim ve Araştırma Hastanesi AUTHOR 0000-0001-9735-2368 SEDA TAS AYÇİÇEK ssedatas@hotmail.com 2 Aksaray Eğitim ve Araştırma Hastanesi AUTHOR 0000-0001-6756-7915

ORIGINAL_ARTICLE Amaç: Hipospadias onarımında amaç, fonksiyonel ve kozmetik olarak normal bir penis elde etmektir. Başarısız vakalar için yapılan yeniden onarım, rekonstrüktif ürolojide en zorlu işlemlerden biridir.Komplikasyon ve başarısızlık riskleri primer vakalara göre daha yüksektir. Hiperbarik oksijen terapisi (HBOT ), uygun endikasyonlarla seçilmiş hastalara uygulanarak doku iyileşmesine katkıda bulunabilir. Bu çalışmada yeniden hipospadias onarımı yapılan hastaların cerrahi tipi ve HBOT uygulanıp uygulanmamasına göre karşılaştırmalı sonuçlarını sunmayı amaçladık. Hastalar ve Yöntem: Bu retrospektif klinik çalışma, Ocak 2021 ile 2024 tarihleri arasında başarısız hipospadias cerrahisi sonrası tarafımıza başvurup yeniden onarım geçiren 0-17 yaş arası hastaları içermektedir. Preoperatif, peroperatif ve postoperatif veriler, operasyon türüne ve HBOT alımına göre analiz edilmiş ve karşılaştırılmıştır. Bulgular: Yeniden operasyon geçiren 34 hastanın içinde, 4'ü TIPU onarımı, 20'si tek aşamalı G-TIPU ve 10'u iki aşamalı onarım geçirmiştir. TIPU ve G-TIPU grubundaki hastaların ortalama yaşları 6,5±3,8 yıl, aşamalı onarım grubundaki hastaların ortalama yaşları ise 9,7±5,6 yıl idi (p=0,070). Kordi düzeltmesi en sık TIPU ve G-TIPU grubunda Baskin plikasyonu ile yapılmıştır (n=9), iki aşamalı grupta ise Essed-Schroder plikasyonu (n=3) ve ventral korporatomi (n=3) teknikleri daha sık kullanmıştır (p=0.004). Postoperatif HOSE skorları önemli ölçüde artış göstermiştir (preop HOSE: 8.5±2.9, postop HOSE: 13.6±1.6, p=<0.001). Gruplar arasında başarı oranlarında anlamlı bir farklılık bulunmamış olup, genel başarı oranı %76.5'tir. Greftli onarım yapılan hastaların 11'i (%36.7) postoperatif dönemde HBOT almıştır. HBOT grubunda başarı oranları daha yüksek olmakla birlikte aradaki fark istatistiksel olarak anlamlı değildir (n=9 (%81.8) vs. n=13 (%68.4), p=0.137). Sonuç: Yeniden onarım yapılan vakalarda, greftli onarımın tek aşamalı veya iki aşamalı yaklaşımla kullanılması, klinik ve cerrahi değerlendirmelere dayanmalıdır. İstatistiksel olarak anlamlı olmasa da, seçilmiş vakalarda greft kullanımının başarıyı potansiyel olarak artırabileceği ve HBOT eklenmesiyle komplikasyonları azaltabileceği düşünülmektedir. Anahtar Kelimeler: Hipospadias, yeniden onarım, bukkal greft, prepüsyel greft, hiperbarik oksijen tedavisi (HBOT), çocuk ürolojisi 2024-12-27 192 198 10.30733/std.2024.01761 hipospadias yeniden onarım bukkal greft prepüsyel greft çocuk ürolojisi hiperbarik oksijen tedavisi ABSTRACT Aim: Re-do hypospadias surgery is among the most challenging in reconstructive urology, with higher risks of complications and failure compared to primary cases. Hyperbaric oxygen therapy (HBOT ) can be applied on a patient-specific basis with appropriate indications to contribute to postoperative tissue healing. We aimed to present our surgical outcomes and comperative results based on receiving and non receiving HBOT patients who underwent re-do hypospadias repair Patients and Methods: This retrospective clinical study included the patients aged 0-17 who had undergone unsuccessful hypospadias surgery and were subsequently re-operated between January 2021 and 2024. Preoperative, peroperative and postoperative data were analysed and compared according to operation type and HBOT receiving. Results: Among the 34 patients who underwent reoperation, 4 underwent TIPU repair, 20 underwent single-stage G-TIPU, and 10 underwent two staged repair. The mean ages of patients were 6.5±3.8 years in the TIPU and G-TIPU group, and 9.7±5,6 years in the staged repair group (p=0.070). Chordee repair was most commonly performed using Baskin plication in the TIPU and G-TIPU groups (n=9), while in the staged group, Essed-Schroder plication (n=3) and ventral corporatomy (n=3) techniques were more frequent (p=0.004). Postoperative HOSE scores showed a significant increase (preop HOSE: 8.5±2.9, postop HOSE: 13.6±1.6, p=<0.001). There was no significant difference in success rates between groups, with an overall success rate of 76.5%. Eleven (36.7%) of the patients who underwent graft repair received HBOT in the postoperative period. While success rates were higher in the HBOT group, the difference was not statistically significant (n=9 (81.8%) vs. n=13 (68.4%), p=0.137). Conclusion: For re-do cases, the decision on using graft-based repair in a single-stage or two-stage approach should be based on clinical and surgical evaluation. Although not statistically significant, the use of grafts in selected cases is believed to potentially enhance success and reduce complications with the addition of HBOT. Keywords: Hypospadias re-do hypospadias surgery, buccal graft, preputial graft, hyperbaric oxygen therapy (HBOT ), pediatric urology 2024-12-27 192 198 10.30733/std.2024.01761 hypospadias re-do hypospadias buccal graft preputial graft hyperbaric oxygen therapy pediatric urology Bilge Türedi blgtrd@gmail.com 1 KONYA ŞEHİR HASTANESİ AUTHOR 0000-0003-3532-0912 Abdullah Arslan arsabdullah@gmail.com 2 AUTHOR Ali Sezer alisezer21@gmail.com 3 KONYA ŞEHİR HASTANESİ AUTHOR 0000-0003-2904-2610

ORIGINAL_ARTICLE Amaç: Bu çalışma, nadir ve ciddi komplikasyonlarla ilişkili on pediatrik bruselloz vakasını bildirmeyi amaçlamaktadır. Hastalar ve Yöntemler: Belgelenen klinik semptomlar, laboratuvar test sonuçları, tanı ve tedavi yöntemleri, 2018 ile 2021 yılları arasında brusellozun nadir komplikasyonlarıyla başvuran on pediatrik hasta için hastane dosyalarının retrospektif olarak incelenmesi ile elde edildi. Bulgular: Çalışmaya dahil edilen hastalardan birinde diskit, üç hastada epididimo-orşit, iki hastada tek gözde ezotropya, bir hastada immün trombositopeni, iki hastada hemofagositik lenfohistiyositoz tanısı vardı ve bir hastaya da juvenil idiyopatik artrit tanısı yanlış olarak konmuştu. Tüm vakalarda ortak bulgu, tüm hastalarda ondulan olarak karakterize edilen ateşti. Tüm çocuklarda pozitif etiyolojik veya serolojik kanıt bruselloz enfeksiyonunu doğruladı ve Brucella için standart tüp aglütinasyon testi 1:160 veya daha yüksek titrede pozitifti ve iki hastada kan kültürleri de pozitifti. Tüm hastalar yaşa göre ayarlanmış dozlarda rifampisin (10-20 mg/kg/gün, oral) ile trimetoprim/sülfametoksazol (trimetoprim 10 mg/kg/gün ve sülfametoksazol 50 mg/kg/gün) veya doksisiklin (4,4 mg/kg/gün, oral) kombinasyonu ile tedavi edildi. Yedi hastaya gentamisin (5-7,5 mg/kg/gün, intravenöz) ile ek tedavi uygulandı ve iki hastada tedaviye seftriakson (100 mg/kg/gün) eklendi. Hemofagositik lenfohistiyositoz geliştiren iki hastadan biri yoğun bakım ünitesinde tedavi edildi ve her iki hastaya da bruselloz tedavisinin yanı sıra hemofagositik lenfohistiyositoz için önerilen ek tedavi (intravenöz immünglobulin 1 gr/kg/gün, 2 gün; deksametazon 10mg/m2/gün) uygulandı. Sonunda dokuz hasta sağlıklı bir şekilde taburcu edildi, bir hasta ise komplikasyonlar sonucu öldü. Sonuç: Brucella enfeksiyonunun yaygın olduğu bölgelerde, alışılmadık komplikasyonlara sahip pediatrik hastalardaki klinik belirtilerin bruselloz ile ilişkili olabileceğini ve diğer hastalıklardan ayırt etmek için dikkatli bir ayırıcı tanı gerektirdiğini düşünmek önemlidir. Anahtar Kelimeler: Bruselloz, çocuklar, diskitis, epididimo-orşit, hemofagositik lenfohistiyositoz, immün trombositopeni, juvenil idiyopatik artrit, nörobruselloz 2024-12-27 177 184 10.30733/std.2024.01797 bruselloz çocuklar diskitis epididimo-orşit hemofagositik lenfohistiyositoz immün trombositopeni juvenil idiyopatik artrit nörobruselloz. ABSTRACT Purpose: This study aims to report ten cases of pediatric brucellosis associated with rare and severe complications. Patients and Methods: Documented clinical symptoms, laboratory test results, diagnosis, and treatment methods were retrospectively reviewed for 10 pediatric patients who presented with rare complications of brucellosis between 2018 and 2021. Results: One of the patients included in the study had discitis, three had epididymo-orchitis, two had esotropia in one eye, one patient had immune thrombocytopenia, two patients had hemophagocytic lymphohistiocytosis, and one patient was misdiagnosed with juvenile idiopathic arthritis. A common finding in all cases was fever, which was characterized as undulant in all patients. All children positive etiological or serological evidence confirmed the brucellosis infection and the standard tube agglutination test for Brucella was positive at a titer of 1:160 or higher, and blood cultures were also positive in two patients. All patients were treated with age-adjusted doses of rifampicin (10-20 mg/kg/day, orally), in combination with either trimethoprim/sulfamethoxazole (trimethoprim 10 mg/kg/day and sulfamethoxazole 50 mg/kg/day) or doxycycline (4.4 mg/kg/day, orally). Seven patients received additional treatment with gentamicin (5-7.5 mg/kg/day, intravenously) and ceftriaxone (100 mg/kg/day) was added to the treatment in two patients. One of the two patients who developed hemophagocytic lymphohistiocytosis was treated in the intensive care unit, and both patients received additional treatment recommended for hemophagocytic lymphohistiocytosis [intravenous immunoglobulin 1 gr/kg/day, for 2 days; dexamethasone 10 mg/m2 /day] alongside brucellosis treatment. Eventually, nine patients were discharged in good health, while one patient died as a result of complications. Conclusion: In regions where Brucella infection is prevalent, it is important to consider that clinical manifestations in pediatric patients with unusual complications may be associated with brucellosis, warranting a careful differential diagnosis to distinguish it from other diseases. Keywords: Brucellosis, children, discitis, epididymo-orchitis, hemophagocytic lymphohistiocytosis, immune thrombocytopenia, juvenile idiopathic arthritis, neurobrucellosis 2024-12-27 177 184 10.30733/std.2024.01797 brucellosis children discitis epididymo-orchitis hemophagocytic lymphohistiocytosis ımmune thrombocytopenia juvenile idiopathic arthritis neurobrucellosis. mehmet turgut drmehmetturgut@yahoo.com 1 adiyaman üniversitesi tıp fakültesi AUTHOR 0000-0002-2155-8113 hatice uygun ozhanhatice@hotmail.com 2 Gaziantep Üniversitesi Tıp Fakültesi AUTHOR 0000-0002-8695-9129

ORIGINAL_ARTICLE Susac sendromu beyin, iç kulak ve retinadaki mikrovasküler hasara sekonder geliştiği düşünülmekte olup nadir görülen bir hastalıktır. Patogenezinde anti endotelyal hücre antikorlarının rol oynadığı göz önüne alındığında tedavi büyük ölçüde immünsüpresif ilaçlar ile sağlanmaktadır. Sendromun tedavisine erken başlanması ve agresif tedavi, uzun vadeli sonuçlar üzerinde olumlu etkiye sahiptir. Susac sendromunun tromboza yatkınlık oluşturduğuna dair net bir kanıt bulunmamakla birlikte, olgumuzda göğüs ağrısı şikayeti ile başvuran, bilinen Susac sendromu tanısı olan ve akut koroner sendrom ön tanısı ile koroner anjiyografi yapılan bir hastada revaskülarizasyon gerektirecek ciddi koroner arter hastalığının saptanması bu düşünceyi desteklemektedir. Hastada uygun revaskülarizasyon sağlandıktan sonra şikayetleri gerilemiş ve takiplerinde tekrar revaskülarizasyon gereksinimi olmamıştır. Bu olgu sunumunda Susac sendromlu hastada revaskülarizasyon sürecinde yaşanan zorluklar, alınan kararlar ve diğer alternatif yaklaşımlar gözden geçirilecektir. Olgumuz Susac sendromu ile akut koroner sendromun birlikteliği açısından literatürde ilk olma özelliği taşımaktadır. Susac sendromunu ve kardiyak etkilerini aydınlatmak için daha fazla vaka raporuna ihtiyaç vardır.  Anahtar Kelimeler: Akut Koroner Sendrom,Susac Sendromu,Koroner Arter Hastalığı 2024-12-27 199 201 10.30733/std.2024.01724 akut koroner sendrom susac sendromu koroner arter hastalığı ABSTRACT Susac syndrome is a rare disease thought to develop secondary to microvascular damage in the brain, inner ear, and retina. Considering that anti-endothelial cell antibodies are involved in its pathogenesis, treatment is largely provided with immunosuppressant drugs. Early initiation of treatment and aggressive therapy have a positive effect on long-term outcomes. Although there is no clear evidence that Susac syndrome creates a predisposition to thrombosis, in our case, the detection of significant coronary artery disease that would require revascularization in a patient diagnosed with Susac syndrome who presented with acute coronary syndrome clinic supports this idea. In this case report, the difficulties in the revascularization process, the decisions made, and other alternative approaches in the patient with Susac syndrome will be reviewed. Our case is the first in the literature to describe the coexistence of Susac syndrome and acute coronary syndrome. More case reports are needed to further elucidate Susac syndrome and its cardiac effects. Keywords: Acute Coronary Syndrome,Susac Syndrome,Coronary Artery Disease 2024-12-27 199 201 10.30733/std.2024.01724 acute coronary syndrome susac syndrome coronary artery disease Şener GÜR drgursener@hotmail.com 1 Necmettin Erbakan Üniversitesi Tıp Fakültesi AUTHOR 0009-0002-4009-6791 AHMET TAHA ŞAHİN tahasahin94@gmail.com 2 AUTHOR 0000-0002-2928-1059 Serhat Kesriklioğlu drserhatk@gmail.com 3 NECMETTİN ERBAKAN ÜNİVERSİTESİ, KARDİYOLOJİ AD AUTHOR 0000-0002-1612-6359 yunus yavuz yemre91@icloud.com 4 Siirt Training and Research Hospital, Department of Internal Medicine, Siirt AUTHOR 0000-0002-9901-8141 AHMET GÜRBÜZ ahmetseyfeddingurbuz@hotmail.com 5 NECMETTİN ERBAKAN ÜNİVERSİTESİ AUTHOR