20180813170855 20180813170855 Selcuk Medical Journal sinandemircioglumd@gmail.com Prof. Dr. Sinan DEMİRCİOĞLU Selcuk Medical Journal Selcuk Med J 2149-8059 1017-6616 8 13 2018 33 4 İLKER UYAR M. EMİN YILDIRIM MEHMET DADACI SERHAT YARAR Bilsev İNCE Çene hareketleri sırasında çenede ve çevre dokularda ağrı, çene hareketlerinde kısıtlılık ve/veya klik, krepitasyon gibi sesler, baş, boyun, kulak, diş ağrıları ile semptomlarıyla ortaya çıkan temporomandibular eklem (TME) disfonksiyon tedavisinde PRP uygulamaları ile ilgili yayınlar yer almakla birlikte, konsantre büyüme faktör (CGF) kullanımının etkisine dair herhangi bir çalışma bulunmamaktadır. Bu çalışmada TME disk deplasmanı, redüksiyonlu/ redüksiyonsuz disk dislokasyonu ve eklem dejenerasyonu olan hastalarda konsantre büyüme faktör (CGF) etkinliğinin araştırılması amaçlanmaktadır. 2015-2016 arasında TME’de ağrı, eklemde klik sesi, ağız açıklığında azalma şikayeti olup konservatif tedaviye yanıt vermeyen hastalar çalışmaya alındı. Hastalarda yaş, cinsiyet, önceki tedavi, ağrı, eklemde klik sesi, ağız açıklığı ve enjeksiyon öncesi ve sonrasında yapılan manyetik rezonans görüntüleme bulguları kayıt altına alındı. Hastalarda çene ekleminde hissettikleri ağrı 0’dan 10’a kadar numaralandırıldı ve vizüel analog skalasına (VAS) göre puanlandı. Ağız açıklığı ölçüldü. CGF (Truecell) enjeksiyonu öncesi ve sonrası 6. ayda tüm hastalara TME manyetik rezonans görüntüleme yapıldı. Tüm ölçümler CGF enjeksiyonu sonrası 6. ay ve 1. yıl sonunda tekrarlandı. Çalışmaya katılan 10 hastanın (3 erkek, 7 kadın) ortalama yaşı 30, enjeksiyon öncesi ağız açıklığı ortama 2.1 cm’di. Enjeksiyon sonrası 1. yılda ağız açıklığı ortalama 3 cm olarak ölçüldü. Uygulamadan önce tüm hastalarda klik sesi mevcutken 1. yıl sonunda sadece 2 hastada ses mevcuttu. VAS ortalama skoru enjeksiyon öncesi 8, enjeksiyon sonrası 3 idi. Bu çalışmada eklem içi tek sefer 1 cc CGF enjeksiyonunun TME disk deplasmanı, redüksiyonlu/ redüksiyonsuz disk dislokasyonu ve eklem dejenerasyonu olan hastalarda ağız açıklığının artması, VAS skoru ve klik sesinde azalmayı sağladığı belirlendi. TME disfonksiyonu olan hastalarda CGF enjeksiyonu semptomatik iyileşme sağlayabilir. 8 13 2018 67 70 https://selcukmedj.org/tr-tr/temporomandibular-eklem-disfonksiyon-tedavisindekonsantre-buyume-faktor-cgf-etkinligi-tr-3814/ https://app.selcukmedj.org/uploads/makale-pdf/SUTD-1029..pdf ONUR GEZGİN HAZAL ÖZER RAİF ALAN YAĞMUR ŞENER EMRE KORKUT Erken çocukluk çürüğü bulunan 0-72 ay aralığındaki çocuklarda, dental işlemlerin uygulanması sırasında yaşa bağlı kooperasyon bozukluğu, anksiyete gelişmesi, işlem seanslarının uzun olması gibi sebeplerden dolayı genel anestezi yöntemi sıklıkla tercih edilmektedir. Erken çocukluk çürüklerinin, çocuk hastaların ve ailelerinin yaşam kalitelerini önemli düzeyde etkilediği bilinmektedir. Yaşam kalitesi değerlendirmelerinde çocuklar ve ebeveynleri için günümüze kadar birçok farklı anket geliştirilmiştir. Günümüzde 6 yaş altındaki çocuklar için Ebeveyn Algı Anketi ve Aile Etki Ölçeği olmak üzere iki kısımdan oluşan Erken Çocukluk Çürüğü Ağız Sağlığı Ölçeği kullanılmaktadır. Çalışmaya, Necmettin Erbakan Üniversitesi, Diş Hekimliği Fakültesi, Pedodonti Anabilim Dalında genel anestezi altında dental tedavileri gerçekleştirilen 158 hasta ve ebeveynleri dahil edildi. İşlem öncesi hastaların demografik bilgileri ve dmft değerleri kaydedildi. İşlem öncesinde ve işlemi takip eden 2. ve 4. haftalarda ebeveynlerden ilgili anketi doldurmaları istendi. Veriler SPSS programı ile istatistiksel olarak analiz edildi. Etki boyutu 0.7’den büyükse, veride meydana gelen değişim büyük bir değişim olarak kabul edildi. Verilerin değerlendirilmesi sonucu genel anestezi altında yapılan tedaviler sonrasında tüm değerlerde istatistiksel olarak anlamlı bir azalma gözlendi. Çocuğun oral semptomları ve fonksiyonel durumuna ait bölümlerdeki azalmanın diğer bölümlere kıyasla daha fazla olduğu tespit edildi. Sonuç olarak erken çocukluk çürüğü gözlenen çocuklarda genel anestezi altında gerçekleştirilen dental işlemlerin hastalar ve ailelerinin yaşam kalitelerini arttıracak yönde etki ettiği görülmektedir. 8 13 2018 71 74 https://selcukmedj.org/tr-tr/genel-anestezi-altinda-yapilan-dis-tedavilerinin-cocuklarin-yasam-kalitesi-uzerine-etkisi-tr-3815/ https://app.selcukmedj.org/uploads/makale-pdf/SUTD-1017..pdf OSMAN KÖSE HAKAN GÜLMEZ ÇAĞLA DOĞAN MURAT UÇAR SACİT GÖRGEL YÜKSEL YILMAZ ERCAN YENİ YİĞİT AKIN Bu çalışmanın amacı, monosemptomatik primer nokturnal enürezis’li (pNE) çocukların babalarında depresyon düzeylerini değerlendirmektir. Prospektif kaydedilen verilerin retrospektif incelemesini içeren çok merkezli bu çalışma Nisan 2014 ile Ağustos 2016 tarihleri arasında aile hekimliği, üroloji ve pediyatrik nefroloji polikliniklerinde gerçekleştirildi. pNE’li çocukların babalarında tedavi öncesi ve sonrası depresyon ölçekleri değerlendirildi. pNE’li çocuklara ilk önce alarm cihazı ile davranış terapisi uygulandı. Davranış terapisine cevap vermeyen çocuklara desmopressin içeren oral ilaç veya burun spreyi verildi. pNE’li çocukların babalarının hayat kalite skorları (QoL) ve depresyon indekslerini belirlemek için Dünya Sağlık Örgütü QoL formları ve Beck Depresyon envanteri (BDE) kullanıldı. Toplam 47 pNE’li çocuğun [21 (%45) kız, 26 (%55) erkek] ebeveynleri kayıt altına alındı; tedavi öncesi ve tedavinin 6. ayında değerlendirildi. Çocukların yaş ortalaması 7.4±2.5 yıldı. Alarm cihazları ile davranış tedavisi 29 çocukta (%61.7) başarılı oldu. Ayrıca, 18 çocuğa (%38.3) oral/nazal desmopressin verildi. Tüm tedavilere refrakter olan sadece 3 erkek vardı. Babaların yaş ortalaması 29.0±2.2 yıldı. Babaların BDI puanları çocuk tedavisinden önce ve sonra sırasıyla 17.3±9.8 ve 15.7±9.2 idi (p<0.001). Sonuç olarak, pNE’li çocukların babalarında depresyon skorları yüksekti. Tedavi yöntemleri ile pNE’li çocuk babalarında BDE skorları geliştirebileceği sonucuna varıldı. 8 13 2018 75 77 https://selcukmedj.org/tr-tr/primer-enurezis-nokturnali-cocuklarin-babalarinda-depresyonindeksi-buz-daginin-ihmal-edilen-kismi-tr-3816/ https://app.selcukmedj.org/uploads/makale-pdf/SUTD-970..pdf MURAT KONAK HÜSEYİN ALTUNHAN 0000-0003-0264-8671 MÜSLİM YURTÇU 0000-0002-7250-6719 RAHMİ ÖRS NURİYE EMİROĞLU Konjenital pilor atrezisi (KPA) oldukça nadir bir durumdur. İzole olabileceği gibi eşlik eden anomaliler de bulunabilir. İzole vakalarda prognoz iyi olup eşlik eden patolojiye bağlı olarak fatal de olabilmektedir. Etyolojisi bilinmemektedir. Ailesel vakaların literatürde bildirilmesi hastalığın genetik geçişli olabileceğini de düşündürmüştür. Bu olguda intrauterin tanısı olmayan hipernatremik dehidratasyon kliniği ile geç tanı almış bir KPA vakası nadir görülmesi nedeni ile sunulmuştur. 8 13 2018 78 79 https://selcukmedj.org/tr-tr/hipernatremik-dehidratasyon-ile-iliskili-konjenital-piloratrezi-tr-3817/ https://app.selcukmedj.org/uploads/makale-pdf/SUTD-775..pdf ULAŞ ONAY EMİNE POLAT TÜLAY TOS SELMİN ÖZGÜRSOY Yeni doğan bebeklerde fasiyal asimetri her zaman fasiyal paralizi olduğu anlamına gelmez. Konjenital fasiyal asimetri, doğumsal travmatik fasiyal paraliziye bağlı olabileceği gibi, “konjenital asimetrik ağlayan yüz” olarak adlandırılan depresor anguli oris kasının aplazisi (DAOA) nedeniyle de olabilmektedir. İzole kas aplazilerine, iskelet, kardiyovaskuler, ürogenital, solunum ve santral sinir sistemi anomalileri eşlik edebilir. Burada sunulan DAOA’li hastanın kuzeninde iki elde 8 parmak aplazisi, kalça çıkığı, bilateral ayak parmaklarında parsiyel kutanöz sindaktili ve ASD mevcuttur. DAOA, kulak burun boğaz ve pediatri doktorları tarafından bilinmesi gereken, etiyolojisi netleşmemiş, karşılaşıldığı vakit ek tarama tetkiki gerektiren, konjenital bir anomalidir. 8 13 2018 80 81 https://selcukmedj.org/tr-tr/yenidogan-kuzenlerde-fasial-asimetri-ve-konjenital-anomaliler-tr-3818/ https://app.selcukmedj.org/uploads/makale-pdf/SUTD-763..pdf MEHMET KILIÇ AYŞE ŞAHİN BURAK SONER MEVRA AL Farmakogenetik (PGx), genetik varyasyonlar ve bunların bireyler arasında oluşturduğu ilaç yanıtı farklılıkları ile ilgilenir. İlaç metabolizmasından sorumlu enzimlerin keşfi ve bu enzimleri kodlayan DNA dizilimlerinin araştırılması bireysel tedavi stratejilerinin oluşturulmasını sağlar. İlaç metabolizmasından sorumlu sitokrom 2B6, sitokrom 2C9, sitokrom 2C19, sitokrom 2D6, sitokrom 3A4, N-asetil transferaz, dihidropirimidin dehidrogenaz, tiopurin metiltransferaz, 5’-difosfat (UDP)-glukuronoziltransferaz ve katekol-O-metil transferaz enzim polimorfizleri ilacın farmokokinetik özelliğini etkileyerek bireyler arası ilaç yanıtı farklılıklarına neden olabilirler. PGx çalışmaların temelini oluşturan ilk örnekler N-asetil transferaz ve sitokrom 2D6 polimorfizmleridir. İlaç seçiminde ciddi farmakokinetik farklılıklara neden olan enzim polimorfizmlerinin göz önünde bulundurulması tedavi başarısını artırmak ve advers/toksik reaksiyon riskini önlemek açısından önemlidir. Yaklaşık 50 yıl önce temelleri atılan farmakogenetik ile ilgili çalışmalar gen teknolojisinin gelişmesi ile günümüzde daha önemli bir hale gelmiştir. Teknolojik gelişmeler sayesinde hızlanan farmakogenetik çalışmalar ile bireye özgü ilaç seçimi farmakogenetiğin ikinci 50 yılı içerisinde daha fazla gelişme kaydederek önemli bir parametre olacaktır. 8 13 2018 82 90 https://selcukmedj.org/tr-tr/farmakogenetik-yonden-bireyler-arasi-farmakokinetikvaryasyonlar-tr-3819/ https://app.selcukmedj.org/uploads/makale-pdf/SUTD-953..pdf